GHK-Cu 50mg

Informacja o statusie produktu

Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.

Ramka regulacyjna — status WADA

GHK-Cu (tripeptyd miedziowy Gly-His-Lys·Cu) nie figuruje obecnie na liście zabronionej WADA jako substancja wymieniona z nazwy. Nie zwalnia to badacza z weryfikacji aktualnych wytycznych — listy antydopingowe są aktualizowane corocznie, a kategorie zbiorcze (np. S0 — substancje niezatwierdzone do użycia u ludzi) mogą obejmować związki bez wymienienia ich z nazwy. Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą sprawdzić aktualną listę zabronionych substancji przed jakąkolwiek decyzją dotyczącą stosowania. W katalogu Pro-Body GHK-Cu występuje wyłącznie jako odczynnik badawczy RUO, nie jako środek wspomagający.

GHK-Cu z linii Endogenic to tripeptyd miedziowy — kompleks krótkiego peptydu glicylo-L-histydylo-L-lizyny (GHK) ze związanym jonem miedzi Cu²⁺. To właśnie obecność miedzi odróżnia ten odczynnik od samego peptydu GHK i czyni go cząsteczką szczególnie eksplorowaną w piśmiennictwie nad remodelingiem macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM), gojeniem ran i regeneracją tkanek. Miedź nie jest tu dodatkiem przypadkowym — to centralny element profilu molekularnego: peptyd GHK pełni funkcję nośnika, który wiąże jon miedzi z wysokim powinowactwem i udostępnia go procesom komórkowym.

Cała historia GHK-Cu zaczyna się od obserwacji, która od lat zajmuje badaczy regeneracji: dlaczego osocze młodego organizmu sprzyja gojeniu silniej niż osocze starszego. GHK to peptyd naturalnie występujący w osoczu, którego stężenie spada wraz z wiekiem — z poziomu rzędu 200 ng/ml u osób młodych do około 80 ng/ml w wieku dojrzałym. Ten spadek zbiega się ze spadkiem zdolności tkanek do odbudowy. Hipoteza, którą rozwinął przede wszystkim Loren Pickart, łączyła GHK-Cu z całym programem reparacyjnym komórki — od syntezy kolagenu po modulację ekspresji genów regeneracyjnych.

GHK-Cu jest w literaturze badany w dwóch dopełniających się kierunkach: systemowo (jako związek wpływający na remodeling ECM i sygnalizację regeneracyjną) oraz topicznie (jako składnik aplikowany na skórę w modelach gojenia i kondycji tkanki) — ten drugi nurt łączy GHK-Cu z grupą peptydów stosowanych w kosmetykach peptydowych Endogenic. Niniejszy format dostarczany jest jako fiolka liofilizatu 50 mg — sterylny, suchy kompleks peptydowo-miedziowy do samodzielnej rekonstytucji w warunkach laboratoryjnych, dający badaczowi pełną swobodę doboru stężenia roboczego pod konkretny układ eksperymentalny.

Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową Q-TOF, COA dostępne dla każdej partii (z osobnym oznaczeniem zawartości peptydu i miedzi).

Wariant 50 mg to większa fiolka wobec dostępnego formatu 20 mg — przeznaczona dla układów eksperymentalnych wymagających większej ilości materiału lub serii powtórzeń. Mniejszą fiolkę opisuje GHK-Cu 20mg.

GHK (glicylo-L-histydylo-L-lizyna) to tripeptyd o sekwencji Gly-His-Lys, wyizolowany pierwotnie z ludzkiego osocza. Należy do grupy krótkich peptydów sygnałowych, które w piśmiennictwie kojarzone są z procesami reparacji tkanek. Sama sekwencja zawiera resztę histydyny — aminokwasu o wyjątkowym powinowactwie do jonów metali przejściowych. To właśnie histydyna, wspólnie z grupą aminową glicyny, tworzy miejsce wiązania, w którym peptyd chwyta jon miedzi Cu²⁺ z dużą siłą.

Powstały w ten sposób kompleks GHK-Cu jest cząsteczką o innym profilu niż wolny peptyd GHK. Wolny GHK opisywano jako związek sygnałowy, lecz to dopiero forma związana z miedzią jest w literaturze łączona z pełnym zakresem aktywności reparacyjnej — od stymulacji syntezy białek macierzy po modulację enzymów ją przebudowujących. Miedź pełni tu funkcję kofaktora wielu enzymów regeneracyjnych (m.in. oksydazy lizylowej biorącej udział w sieciowaniu kolagenu), a GHK działa jako jej fizjologiczny nośnik i system dostarczania.

Peptydy miedziowe stanowią odrębną klasę narzędzi molekularnych. W odróżnieniu od peptydów regeneracyjnych działających głównie przez angiogenezę i odbudowę tkanki łącznej (jak BPC-157 czy TB-500), GHK-Cu eksplorowany jest przede wszystkim jako modulator przebudowy macierzy zewnątrzkomórkowej i jako nośnik miedzi dla procesów enzymatycznych. W katalogu Pro-Body należy do narzędzi badawczych nad regeneracją skóry, gojeniem i kondycją tkanki łącznej.

GHK-Cu to kompleks tripeptydu Gly-His-Lys ze związanym jonem miedzi Cu²⁺ (zapis: Gly-His-Lys·Cu). Sam rdzeń peptydowy — glicyna-histydyna-lizyna — to zaledwie trzy reszty aminokwasowe, a mimo to cząsteczka zachowuje bogaty profil aktywności biologicznej opisywany w piśmiennictwie. To, co czyni GHK-Cu wyjątkowym, to nie sama długość łańcucha, lecz geometria wiązania miedzi: peptyd tworzy z jonem Cu²⁺ stabilny kompleks chelatowy o powinowactwie zbliżonym do naturalnych białek transportujących miedź w osoczu.

Krótka długość rdzenia i obecność miedzi mają konsekwencje praktyczne. Kompleks jest cząsteczką stosunkowo małą, zdolną do interakcji zarówno z powierzchnią komórki, jak i z elementami macierzy zewnątrzkomórkowej. Reszta histydyny w pozycji środkowej nadaje cząsteczce charakterystyczne miejsce koordynacji metalu, a obecność lizyny — ładunek dodatni sprzyjający interakcjom z ujemnie naładowanymi składnikami macierzy (glikozaminoglikany, proteoglikany).

W literaturze GHK-Cu opisywano w kilku dopełniających się kontekstach: jako stymulator syntezy składników macierzy (kolagen, elastyna, glikozaminoglikany), jako modulator enzymów przebudowujących tę macierz (metaloproteinazy MMP i ich inhibitory tkankowe TIMP), jako nośnik miedzi dla enzymów antyoksydacyjnych oraz jako związek wpływający na ekspresję szerokiego zestawu genów regeneracyjnych.

Charakterystyka chemiczna

W piśmiennictwie przedklinicznym GHK-Cu jest opisywany jako związek o wielokierunkowym, lecz spójnie reparacyjnym profilu. Literatura wskazuje na pięć dopełniających się osi aktywności molekularnej. Poniżej każda z nazwą szlaku i praktycznym przełożeniem obserwowanym w modelach badawczych.

Remodeling macierzy zewnątrzkomórkowej — kolagen, elastyna, glikozaminoglikany

To centralna oś profilu GHK-Cu. W badaniach na hodowlach fibroblastów (Maquart i wsp. 1988) kompleks wiązano ze stymulacją syntezy kolagenu oraz innych składników macierzy zewnątrzkomórkowej — elastyny, glikozaminoglikanów i proteoglikanów. Jednocześnie GHK-Cu opisywano jako związek modulujący metaloproteinazy macierzy (MMP) oraz ich tkankowe inhibitory (TIMP) — enzymatyczny układ odpowiedzialny za kontrolowaną przebudowę macierzy (Simeon i wsp. 2000). Wypadkową obserwowaną w modelach było nie samo „więcej kolagenu”, lecz uporządkowana przebudowa macierzy — równoczesne wspieranie syntezy i regulacja degradacji, co w piśmiennictwie wiązano z jakością odbudowywanej tkanki.

Angiogeneza i gojenie ran — mobilizacja czynników wzrostu

Druga oś tłumaczy zainteresowanie GHK-Cu w modelach gojenia. Kompleks opisywano jako związek sprzyjający angiogenezie — tworzeniu nowych naczyń krwionośnych w obrębie gojącej tkanki — oraz mobilizacji czynników wzrostu, w tym sygnalizacji związanej z VEGF (naczyniowo-śródbłonkowym czynnikiem wzrostu). W modelach gojenia ran GHK-Cu wiązano z lepszym unaczynieniem obszaru reparacji i sprawniejszym przebiegiem zamykania rany. To czyni go narzędziem szczególnie interesującym dla badań nad gojeniem tkanek miękkich, gdzie unaczynienie jest warunkiem skutecznej odbudowy.

Działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne — nośnik miedzi dla SOD

Trzecia oś dotyczy ochrony tkanki przed stresem oksydacyjnym i wyciszania zapalenia. Miedź związana w kompleksie GHK-Cu jest kofaktorem dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) — jednego z głównych enzymów antyoksydacyjnych komórki, wymiatającego anionorodnik ponadtlenkowy. GHK pełni tu funkcję fizjologicznego nośnika miedzi dla procesów enzymatycznych. Niezależnie od tego sam kompleks opisywano jako związek modulujący profil cytokin i wymiatający wolne rodniki (Gruchlik i wsp. 2014). W modelach przekładało się to na ograniczenie stresu oksydacyjnego i sygnału zapalnego w obszarze reparacji.

Stymulacja mieszków włosowych

Czwarta oś dotyczy tkanki włosowej. GHK-Cu eksplorowano w badaniach nad porostem włosów — opisywano go jako związek wpływający na komórki brodawki włosowej i wydłużenie fazy wzrostu (anagenu) w modelach. Część tych danych pochodzi z badań topicznych z formulacją na bazie kremowej. To czyni GHK-Cu cząsteczką interesującą dla badań nad regeneracją mieszka włosowego i kondycją skóry głowy, obok głównego nurtu prac nad skórą.

Modulacja ekspresji genów regeneracyjnych

Piąta oś to najszersze przełożenie czterech poprzednich. W analizach transkryptomicznych (dane referowane głównie w przeglądach Pickarta i Margoliny) GHK-Cu opisywano jako związek wpływający na ekspresję bardzo szerokiego zestawu genów — wiązanego z reparacją tkanki, syntezą macierzy, kontrolą stanu zapalnego i procesami antyoksydacyjnymi. To nie odrębny mechanizm receptorowy, lecz obserwowana na poziomie genomu wypadkowa: kompleks „przesuwa” profil ekspresji komórki w kierunku programu regeneracyjnego. Ta oś tłumaczy, dlaczego efekty GHK-Cu w piśmiennictwie opisywano jako wielokierunkowe, a nie sprowadzalne do jednego punktu uchwytu.

Dane referencyjne pochodzą głównie z prac nad syntezą macierzy (Maquart i wsp. 1988), modulacją metaloproteinaz i gojeniem (Simeon i wsp. 2000), profilem cytokin (Gruchlik i wsp. 2014) oraz z przeglądów transkryptomicznych i reparacyjnych (Pickart i Margolina 2018).

WAŻNE ROZRÓŻNIENIE

Wokół GHK-Cu krąży kilka źródeł nieporozumień, które warto rozdzielić przed projektowaniem eksperymentu. Tożsamość partii potwierdza zawsze sekwencja peptydu i zawartość miedzi w spektrometrii masowej oraz analizie pierwiastkowej zapisana w COA — nie sama nazwa handlowa.

GHK-Cu (kompleks z miedzią, aktywny) vs sam peptyd GHK (bez miedzi). Najczęstsze nieporozumienie. Sam peptyd GHK (CAS 49557-75-7) to wolny tripeptyd Gly-His-Lys bez związanej miedzi — związek sygnałowy, lecz pozbawiony jonu metalu, który w piśmiennictwie odpowiada za większość aktywności reparacyjnej i antyoksydacyjnej. Forma GHK-Cu (CAS 89030-95-5) to kompleks chelatowy peptydu z jonem Cu²⁺ — to ona jest właściwym przedmiotem badań nad remodelingiem ECM, gojeniem i nośnictwem miedzi dla SOD. COA partii GHK-Cu powinno potwierdzać zarówno tożsamość peptydu, jak i zawartość miedzi.

GHK-Cu 50 mg (większa fiolka) vs 20 mg. Oba formaty to ten sam kompleks Gly-His-Lys·Cu o identycznej specyfikacji jakościowej — różni je wyłącznie ilość materiału w fiolce. Wariant 50 mg sprawdza się w układach wymagających większej objętości roztworu roboczego lub serii powtórzeń; mniejszą fiolkę opisuje wariant GHK-Cu niższa dawka. Wybór formatu to decyzja o skali eksperymentu, nie o właściwościach cząsteczki.

Zastosowanie systemowe (rekonstytucja) vs topiczne (formulacja z bazą kremową). GHK-Cu badany jest w piśmiennictwie obiema drogami. Forma fiolki liofilizatu do rekonstytucji służy układom, w których badacz dobiera stężenie robocze roztworu wodnego. Badania nad skórą i włosami często prowadzono natomiast z formulacją topiczną — kompleksem osadzonym w bazie kremowej aplikowanej na tkankę. To dwa odmienne układy ekspozycji o różnej kinetyce dostarczania; bazę do formulacji topicznej zapewnia osobny krem peptydowy.

GHK-Cu (regeneracja/ECM) vs Matrixyl / palmitoylo-GHK (matrikina pochodna). Matrixyl (palmitoylo-pentapeptyd) oraz palmitoylowane pochodne GHK to matrikiny — peptydy o łańcuchu lipidowym przyłączonym do sekwencji, projektowane pod lepszą penetrację w formulacjach kosmetycznych. GHK-Cu to natomiast natywny kompleks peptydowo-miedziowy, w którym to właśnie miedź odpowiada za znaczną część profilu. Mechanizmy częściowo się pokrywają (synteza macierzy), lecz cząsteczki są odrębne; matrikiny matrixylowe opisuje Matrixyl 3000.

GHK-Cu jako odczynnik RUO znajduje zastosowanie w kilku kierunkach badawczych skoncentrowanych wokół remodelingu macierzy, gojenia i regeneracji tkanki. Forma fiolki liofilizatu 50 mg sprawdza się szczególnie tam, gdzie badacz potrzebuje większej ilości materiału i pełnej swobody doboru stężenia roboczego pod konkretny układ eksperymentalny.

Remodeling macierzy zewnątrzkomórkowej i synteza kolagenu. Hodowle fibroblastów skórnych, modele tkanki łącznej, analizy syntezy kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów. Punkty końcowe: poziom prokolagenu, aktywność metaloproteinaz MMP i inhibitorów TIMP, profil składników macierzy. To historycznie najsilniej eksplorowany obszar badań nad GHK-Cu — Maquart i wsp. (1988) oraz Simeon i wsp. (2000) opisali kompleks właśnie w tym kontekście.

Gojenie ran i angiogeneza. Modele gojenia ran u gryzoni, hodowle komórek śródbłonka, analizy unaczynienia obszaru reparacji. Punkty końcowe: tempo zamykania rany, gęstość naczyń, sygnalizacja VEGF, jakość ziarniny. GHK-Cu funkcjonuje jako związek referencyjny w pracach nad reparacją tkanek miękkich.

Kondycja skóry i porost włosów (badania topiczne). Modele topiczne z formulacją na bazie kremowej, hodowle komórek brodawki włosowej, analizy fazy wzrostu mieszka. Punkty końcowe: gęstość włosów, długość anagenu, parametry kondycji skóry, ekspresja markerów regeneracyjnych. To obszar, w którym dominuje droga topiczna ekspozycji.

Analizy transkryptomiczne profilu regeneracyjnego. Badania ekspresji genów (mikromacierze, RNA-seq) nad wpływem GHK-Cu na profil transkrypcyjny komórki — w zestawieniu z programem reparacji tkanki, kontrolą zapalenia i procesami antyoksydacyjnymi. GHK-Cu jako związek modelowy w pracach nad peptydami sygnałowymi modulującymi ekspresję genów.

Do rekonstytucji potrzebne są woda bakteriostatyczna 10ml oraz sterylne akcesoria laboratoryjne. Dla badań topicznych odrębną drogę ekspozycji zapewnia formulacja na bazie kremowej.

GHK-Cu to tripeptyd miedziowy — kompleks krótkiego peptydu osoczowego glicylo-L-histydylo-L-lizyny (GHK) ze związanym jonem miedzi Cu²⁺ (Gly-His-Lys·Cu; CAS 89030-95-5 dla kompleksu, 49557-75-7 dla wolnego peptydu; masa rdzenia ~340,4 g/mol — wartości do potwierdzenia w COA). Dostarczany jest w formie fiolki liofilizatu 50 mg do samodzielnej rekonstytucji w warunkach laboratoryjnych. W piśmiennictwie przedklinicznym opisano pięć osi aktywności molekularnej kompleksu: remodeling macierzy zewnątrzkomórkowej (synteza kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów z modulacją MMP/TIMP), angiogenezę i gojenie ran (mobilizacja czynników wzrostu, VEGF), działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne (nośnik miedzi dla SOD, modulacja cytokin), stymulację mieszków włosowych oraz modulację ekspresji genów regeneracyjnych w analizach transkryptomicznych.

Tym, co czyni GHK-Cu cząsteczką wyjątkową, jest rola miedzi: peptyd GHK pełni funkcję jej fizjologicznego nośnika, a dopiero kompleks z jonem Cu²⁺ łączony jest w literaturze z pełnym zakresem aktywności reparacyjnej — w odróżnieniu od wolnego peptydu GHK bez miedzi. GHK-Cu badany jest dwiema drogami: systemowo (rekonstytucja) oraz topicznie (formulacja z bazą kremową, szczególnie w pracach nad skórą i włosami).

Profil regulacyjny pozostaje jednoznaczny: GHK-Cu nie jest zarejestrowany jako lek (brak autoryzacji EMA/FDA/EFSA), choć figuruje jako notyfikowany składnik kosmetyczny w odrębnej ramie. W katalogu Pro-Body wariant 50 mg występuje wyłącznie jako odczynnik Research Use Only — z czystością HPLC ≥98%, potwierdzeniem MS Q-TOF, osobnym oznaczeniem zawartości miedzi i COA dla każdej partii.

W badaniach nad peptydami modulującymi macierz skóry GHK-Cu zestawiany bywa z innymi peptydami stosowanymi topikalnie w pielęgnacji. Do badań nad redukcją widoczności zmarszczek wykorzystuje się m.in. Snap-8 (octapeptyd modulujący napięcie mimiczne), a w pracach nad starzeniem tkanki łącznej GHK-Cu bywa łączony z peptydem telomerowym w gotowym duecie Epithalon + GHK-Cu. Rolę i mechanizm peptydów w preparatach pielęgnacyjnych szerzej omawia artykuł o tym, czym są peptydy w kosmetykach, a połączenie trzech najczęściej badanych składników opisuje przegląd GHK-Cu, Snap-8 i Matrixyl. Wszystkie te materiały dotyczą ramy kosmetycznej (aplikacja topikalna) i są odrębne od niniejszego odczynnika RUO.

1. Pickart L, Margolina A (2018). Regenerative and Protective Actions of the GHK-Cu Peptide in the Light of the New Gene Data. PubMed
2. Maquart FX, Pickart L, Laurent M, Gillery P, Monboisse JC, Borel JP (1988). Stimulation of collagen synthesis in fibroblast cultures by the tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+. PubMed
3. Siméon A, Emonard H, Hornebeck W, Maquart FX (2000). The tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ stimulates matrix metalloproteinase-2 expression by fibroblast cultures. PubMed
4. Gruchlik A, Jurzak M, Chodurek E, Dzierżewicz Z (2014). Effect of GLY-HIS-LYS and its copper complex on TGF-β secretion in normal human dermal fibroblasts. PubMed
5. Pickart L, Vasquez-Soltero JM, Margolina A (2015). GHK Peptide as a Natural Modulator of Multiple Cellular Pathways in Skin Regeneration. PubMed

Odczynnik chemiczny Research Use Only. GHK-Cu 50 mg (tripeptyd miedziowy Gly-His-Lys·Cu, fiolka liofilizat, linia Endogenic) w katalogu Pro-Body nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do podawania ludziom ani zwierzętom poza kontrolowanym środowiskiem eksperymentalnym; forma fiolki liofilizatu nie stanowi sugestii przygotowania do podania u ludzi. GHK-Cu nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani USA (brak autoryzacji EMA, FDA, EFSA) i nie figuruje obecnie z nazwy na liście zabronionej WADA — status ten może ulec zmianie przy corocznej aktualizacji list.

Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą sprawdzić aktualną listę przed jakąkolwiek decyzją. Informacje w opisie mają charakter edukacyjno-naukowy i odnoszą się do wyników raportowanych w piśmiennictwie przedklinicznym — nie stanowią porady medycznej ani instrukcji podania.