GLP1 + GIP 10mg

PRZEZNACZONY DO CELÓW BADAWCZYCH! Wszystkie wyżej wymienione właściwości obserwuje się przy badaniach laboratoryjnych, nierobione na ludziach, mają one charakter wyłącznie informacyjny. Wszelkie informacje zawarte w opisach nie zatwierdzono przez GIS, GIF ani EFSA. Substancja nie jest lekiem, produktem spożywczym ani suplementem diety, w konsekwencji nie nadaje się on do spożycia przez ludzi. Produkt kwalifikuje się jako odczynnik chemiczny / materiał odniesienia dopuszczony do obrotu na terenie UE.

Można go używać wyłącznie do badań naukowych. Pozostałe informacje na temat środka zawarto w karcie charakterystyki substancji chemicznej, którą udostępniamy do wglądu. Produkty dostępne są tylko dla instytucji lub osób prywatnych, które powiązano z działalnością badawczą lub laboratoryjną.

GLP-1 + GIP to odczynnik chemiczny zawierający syntetycznie wytworzoną kombinację sekwencji aminokwasowych odpowiadających aktywnym formom peptydów GLP-1 i GIP. Preparat dostępny jest w formie liofilizowanego proszku o masie 10 mg substancji aktywnej, przeznaczonego do rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku przed użyciem w procedurach badawczych in vitro.

W ofercie Pro-Body dostępne są również inne warianty tego peptydu: GLP-1 + GIP 5 mg, GLP-1 + GIP 10 mg oraz GLP-1 + GIP PEN 10 mg.

GLP-1 w swojej aktywnej formie (GLP-1(7-36)amid lub GLP-1(7-37)) jest peptydem składającym się z 30-31 aminokwasów. Wydzielany jest w procesie potranslacyjnej obróbki proglukagonu przez konwertazę prohormonową PC1/3 w komórkach L jelita cienkiego i okrężnicy. Natywna forma GLP-1 charakteryzuje się bardzo krótkim okresem półtrwania w osoczu (około 1,5-2 minuty), ponieważ ulega szybkiej degradacji przez enzym dipeptydylopeptydazę IV (DPP-IV), który odcina dwa N-terminalne aminokwasy.

GIP (glukozozależny polipeptyd insulinotropowy) to peptyd złożony z 42 aminokwasów, wydzielany przez komórki K dwunastnicy i jelita czczego. Podobnie jak GLP-1, podlega degradacji przez DPP-IV, co skutkuje biologicznym okresem półtrwania wynoszącym około 5-7 minut.

Syntetyczny GLP-1 + GIP 10 mg może zawierać modyfikacje strukturalne mające na celu zwiększenie stabilności wobec degradacji enzymatycznej w warunkach eksperymentalnych. Typowe modyfikacje obejmują:

• Substytucję aminokwasu alaniny w pozycji 2 (miejsce cięcia DPP-IV)
• Acylację kwasem tłuszczowym w celu zwiększenia powinowactwa do albuminy osocza
• Modyfikacje C-terminalne wpływające na konformację peptydu

Peptydy oferowane do celów badawczych przez Pro-Body poddawane są rygorystycznej kontroli jakości. Kluczowe parametry analityczne obejmują:

• Czystość HPLC – mierzona metodą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC) z detekcją UV. Oczekiwana czystość ≥98%.
• Spektrometria mas (MS) – potwierdzenie tożsamości peptydu przez analizę masy molekularnej metodą ESI-MS lub MALDI-TOF.
• Zawartość wody – oznaczana metodą Karla Fischera, typowo poniżej 5% dla liofilizatu.
• Zawartość peptydów – określana metodą analizy aminokwasowej (AAA) lub na podstawie absorpcji UV.
• Endotoksyny – badanie na obecność endotoksyn bakteryjnych metodą LAL (Limulus Amebocyte Lysate).

Każda partia produktu powinna być opatrzona certyfikatem analizy (CoA – Certificate of Analysis) zawierającym wyniki powyższych badań, numer partii oraz datę produkcji.

Prawidłowe przechowywanie peptydu GLP-1 + GIP 10 mg ma kluczowe znaczenie dla zachowania jego aktywności biologicznej w eksperymentach in vitro:

Forma liofilizowana (przed rekonstytucją)

• Temperatura: -20°C do -80°C (optymalne przechowywanie długoterminowe)
• Chronić przed wilgocią – przechowywać w szczelnie zamkniętych pojemnikach z pochłaniaczem wilgoci
• Chronić przed bezpośrednim działaniem światła
• Stabilność w tej formie: do 24 miesięcy od daty produkcji

Roztwór po rekonstytucji

• Rekonstytucja: użyć sterylnej wody bakteriostatycznej lub buforu fosforanowego (PBS) o pH 7,4
• Po rozpuszczeniu przechowywać w temperaturze 2-8°C do 14 dni
• Do przechowywania długoterminowego: podzielić na jednorazowe porcje (aliquoty) i zamrozić w -20°C
• Unikać wielokrotnego zamrażania i rozmrażania – każdy cykl obniża aktywność peptydu o 5-15%

Postępowanie w laboratorium

• Praca z peptydem powinna odbywać się w warunkach aseptycznych
• Stosować rękawiczki nitrylowe i odzież ochronną
• Przygotowywać roztwory w komorze laminarnej (klasa II BSC)
• Do odmierzania dawek wykorzystać kalkulator peptydów

W warunkach laboratoryjnych in vitro zbadano szczegółowo mechanizmy, przez które GLP-1 i GIP oddziałują na komórki docelowe:

Aktywacja receptora GLP-1R

GLP-1 wiąże się z receptorem GLP-1R – receptorem sprzężonym z białkiem G (GPCR) klasy B1. Po związaniu ligandu dochodzi do aktywacji białka Gαs, co prowadzi do wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP (cykliczny adenozynomonofosforan) przez aktywację cyklazy adenylanowej. Zwiększone stężenie cAMP aktywuje kinazę białkową A (PKA) oraz czynnik wymiany nukleotydów guaninowych Epac2 (Exchange protein directly activated by cAMP). W komórkach β wysp trzustkowych (badanych in vitro) prowadzi to do:

• Zamknięcia kanałów potasowych ATP-zależnych (KATP)
• Depolaryzacji błony komórkowej
• Otwarcia kanałów wapniowych zależnych od napięcia
• Wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia jonów Ca²⁺
• Egzocytozy ziarnistości zawierających insulinę

Aktywacja receptora GIPR

GIP oddziałuje na receptor GIPR – również receptor z rodziny GPCR klasy B1. Mechanizm transdukcji sygnału jest analogiczny do GLP-1R i obejmuje szlak cAMP/PKA. Jednak GIPR wykazuje odmienny profil ekspresji tkankowej – oprócz komórek β trzustki, występuje także w adipocytach (komórkach tłuszczowych), osteoblastach i neuronach. Badania in vitro na adipocytach wykazały, że aktywacja GIPR wpływa na:

• Metabolizm lipidów w tkance tłuszczowej
• Stymulację lipogenezy w warunkach hiperinsulinemii
• Modulację ekspresji genów związanych z termogenezą w brązowej tkance tłuszczowej

Synergia GLP-1 i GIP w badaniach in vitro

Eksperymenty na izolowanych wyspach Langerhansa oraz liniach komórkowych (INS-1, MIN6) wykazały, że jednoczesna aktywacja GLP-1R i GIPR prowadzi do addytywnego lub synergistycznego wzrostu wydzielania insuliny w porównaniu z aktywacją każdego receptora osobno. Mechanizm tej synergii obejmuje konwergencję szlaków cAMP w obrębie mikrodomeny submembranowej oraz wzajemną modulację desensytyzacji receptorów.

GLP-1 + GIP 10 mg znajduje zastosowanie w wielu obszarach badań biomedycznych prowadzonych w warunkach in vitro i in silico:

Badania nad biologią wysp trzustkowych

Peptyd wykorzystywany jest do badania mechanizmów wydzielania insuliny i glukagonu na izolowanych wyspach trzustkowych ludzkich i zwierzęcych. Pozwala na analizę wpływu podwójnej stymulacji inkretynowej na kinetykę wydzielania insuliny (pierwsza i druga faza sekrecji) oraz na przeżywalność komórek β w warunkach glukolipotoksyczności.

Badania metabolizmu adipocytów

W hodowlach pierwotnych adipocytów i liniach komórkowych (3T3-L1) GLP-1 + GIP stosowany jest do badania wpływu na lipogenezę, lipolizę oraz ekspresję genów termogenicznych (np. UCP-1 w brązowej tkance tłuszczowej). Te badania pomagają zrozumieć molekularne podstawy wpływu inkretyn na metabolizm tkanki tłuszczowej.

Badania neurobiologiczne

Receptory GLP-1R i GIPR ulegają ekspresji w wielu obszarach mózgu, w tym w podwzgórzu, hipokampie i korze mózgowej. Badania na hodowlach neuronalnych (np. SH-SY5Y, pierwotne neurony hipokampa) pozwalają analizować potencjalne działanie neuroprotekcyjne tych peptydów – w szczególności ich wpływ na stres oksydacyjny, apoptozę i procesy zapalne w obrębie tkanki nerwowej.

Badania nad opornością na insulinę

W modelach in vitro insulinooporności (np. hepatocyty HepG2 traktowane palmitynianem) GLP-1 + GIP jest wykorzystywany do analizy jego wpływu na szlak sygnałowy insuliny (IRS-1/PI3K/Akt) oraz na ekspresję i aktywność transporterów glukozy GLUT4.

Screening farmaceutyczny

GLP-1 + GIP 10 mg służy jako substancja referencyjna w badaniach nad nowymi analogami peptydów inkretynowych. Pozwala na porównanie siły działania (potencji), selektywności receptorowej i stabilności metabolicznej nowych związków w testach wiązania receptor-ligand i testach funkcjonalnych (pomiar cAMP, wydzielanie insuliny).

GLP-1 + GIP 10 mg to wysokiej jakości peptyd badawczy łączący dwie kluczowe sekwencje inkretynowe. Stanowi cenne narzędzie w rękach naukowców zajmujących się endokrynologią metaboliczną, biologią wysp trzustkowych, neurobiologią i farmakologią. Jego zastosowanie ogranicza się wyłącznie do badań in vitro prowadzonych w warunkach laboratoryjnych. Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani kosmetykiem i nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt.

1. Nauck MA, Meier JJ. „Incretin hormones: Their role in health and disease.” Diabetes, Obesity and Metabolism, 2018. – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29364588/
2. Frontiers in Endocrinology (2024) – „Mechanisms of action and therapeutic applications of GLP-1 and dual GIP/GLP-1 receptor agonists.” – https://www.frontiersin.org/journals/endocrinology
3. Campbell JE, Drucker DJ. „Pharmacology, physiology, and mechanisms of incretin hormone action.” Cell Metabolism, 2013. – https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/23823483/