GHK-CU 20mg

Informacja o statusie produktu

Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.

GHK-Cu (tripeptyd miedziowy, copper peptide GHK-Cu) to jeden z najlepiej scharakteryzowanych peptydów osoczowych w literaturze nad remodelingiem tkanki łącznej — krótki tripeptyd o sekwencji glicyna-histydyna-lizyna (Gly-His-Lys), skompleksowany z jonem miedzi Cu²⁺. Należy do linii Endogenic Pro-Body, obejmującej peptydy, które naturalnie występują w organizmie człowieka i są przedmiotem badań nad fizjologicznymi szlakami naprawy tkanek.

Historia tego compound zaczyna się w latach 70. XX wieku, gdy Loren Pickart wyizolował z ludzkiego osocza czynnik odpowiedzialny za odmienne zachowanie tkanki wątrobowej w hodowli — i ustalił, że jest nim tripeptyd GHK wiążący miedź. Kolejne dekady badań przesunęły zainteresowanie od izolowanej obserwacji ku szerokiemu profilowi: stymulacji syntezy białek macierzy zewnątrzkomórkowej, modulacji ekspresji genów związanych z naprawą tkanek oraz funkcji nośnika jonów miedzi do komórek.

Poziom endogennego GHK w osoczu spada z wiekiem — z około 200 ng/ml u osób młodych do istotnie niższych wartości w wieku starszym — co uczyniło ten tripeptyd przedmiotem badań nad biologią starzenia tkanki łącznej.

Niniejszy odczynnik dostarczany jest jako liofilizat 20 mg w fiolce, do rekonstytucji wodą bakteriostatyczną w warunkach laboratoryjnych — w formie ogólnoustrojowej RUO przeznaczonej do badań na modelach systemowych. Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową, COA dostępne dla każdej partii.

Status regulacyjny 

GHK-Cu w postaci składnika kosmetycznego jest dozwolony w UE w ramach Cosmetic Regulation (EC 1223/2009) i występuje w kremach oraz serach do pielęgnacji skóry. Niniejszy odczynnik to forma ogólnoustrojowa RUO — fiolka liofilizatu do rekonstytucji, przeznaczona do badań laboratoryjnych — a NIE produkt kosmetyczny ani lek. GHK-Cu w formie ogólnoustrojowej (iniekcyjnej, badawczej) nie uzyskał rejestracji jako produkt leczniczy w UE, USA ani gdziekolwiek na świecie. Brak autoryzacji EFSA jako składnika suplementu diety. Komunikacja produktu jako „peptydu na regenerację dla sportowców”, „wsparcia gojenia ran” lub „kosmetyku odmładzającego do iniekcji” jest sprzeczna z ramą Research Use Only.

Osocze ludzkie zawiera szereg krótkich peptydów regulatorowych, które pełnią funkcję sygnalizatorów w procesach naprawy i remodelingu tkanek. GHK należy do najlepiej opisanych — naturalny tripeptyd glicyna-histydyna-lizyna o wyjątkowym powinowactwie do jonów miedzi(II). W warunkach fizjologicznych GHK występuje w równowadze z miedzią osoczową, tworząc kompleks GHK-Cu, który traktuje się jako biologicznie aktywną formę tego peptydu.

Wyjątkowość GHK wynika z połączenia dwóch właściwości. Po pierwsze, reszta histydyny w sekwencji tworzy stabilne miejsce wiązania jonu Cu²⁺ — to klasyczny motyw chelatujący miedź, który czyni z GHK fizjologiczny nośnik tego pierwiastka. Po drugie, sam kompleks GHK-Cu wykazuje aktywność na poziomie fibroblastów i komórek macierzy zewnątrzkomórkowej, modulując syntezę białek strukturalnych tkanki łącznej. To połączenie funkcji transportowej i sygnalizacyjnej odróżnia GHK-Cu od prostych chelatów miedzi.

Loren Pickart, który wyizolował i scharakteryzował GHK, w kolejnych dekadach prowadził badania transkryptomiczne pokazujące, że GHK-Cu wpływa na ekspresję setek genów — związanych z naprawą tkanek, antyoksydacją, przeciwzapaleniem i remodelingiem macierzy (Pickart & Margolina 2018; Pickart et al. 2014). To przesunięcie od pojedynczej obserwacji „czynnika osoczowego” ku profilowi modulatora ekspresji genów definiuje większość współczesnej literatury nad tym tripeptydem.

Farmakologiczny profil GHK-Cu obserwowany w modelach przedklinicznych obejmuje szerokie spektrum aktywności:

• Stymulacja syntezy macierzy zewnątrzkomórkowej — wpływ na produkcję kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów w fibroblastach skórnych
• Działanie pro-regeneracyjne i pro-angiogenne — w modelach gojenia ran in vivo i in vitro
• Modulacja ekspresji genów — w badaniach transkryptomicznych wpływ na setki genów naprawy tkanek i obrony antyoksydacyjnej
• Transport jonów miedzi — GHK jako fizjologiczny nośnik Cu²⁺, kofaktora enzymów macierzy
• Aktywność antyoksydacyjna i przeciwzapalna — w modelach komórkowych redukcja markerów stresu oksydacyjnego

GHK-Cu zajmuje w grupie peptydów osoczowych pozycję modelowego ligandu do badania remodelingu tkanki łącznej i biologii miedzi — łączy funkcję sygnalizacyjną z transportem pierwiastka śladowego, co czyni go narzędziem do badania interfejsu między metabolizmem miedzi a naprawą macierzy zewnątrzkomórkowej.

Pod względem chemicznym GHK-Cu to kompleks tripeptydu z jonem miedzi(II).

• Nazwa zwyczajowa: GHK-Cu, tripeptyd miedziowy, copper peptide GHK-Cu
• Nazwa chemiczna: glicylo-L-histydylo-L-lizyna : kompleks z miedzią(II)
• Synonimy: Copper peptide GHK-Cu, copper tripeptide-1, GHK-Cu, prezatide miedzi
• Sekwencja peptydu: Gly-His-Lys (GHK)
• Numer CAS: 49557-75-7 (GHK-Cu); GHK bez miedzi — 72957-37-0 (przy niepewności — „do weryfikacji w COA partii”)
• Masa molowa GHK (peptyd): 340,38 g/mol; masa kompleksu z miedzią wyższa o jon Cu²⁺ (do weryfikacji w COA partii)
• Klasa chemiczna: tripeptyd skompleksowany z jonem miedzi(II); naturalny peptyd osoczowy
• Postać dostarczana: liofilizat 20 mg w fiolce, do rekonstytucji wodą bakteriostatyczną; forma ogólnoustrojowa RUO; pharmaceutical grade ≥98% HPLC

Pochodzenie:

GHK wyizolowano z ludzkiego osocza w latach 70. XX wieku — Loren Pickart ustalił, że tripeptyd glicyna-histydyna-lizyna odpowiada za obserwowany czynnik wpływający na zachowanie komórek wątroby w hodowli, i że jego aktywna forma to kompleks z miedzią (GHK-Cu). W kolejnych dekadach compound rozwijano jako składnik kosmetyczny (kremy, sera odmładzające w ramach Cosmetic Regulation) oraz jako narzędzie badawcze w pracach nad gojeniem ran, remodelingiem macierzy i biologią miedzi.

Endogenny poziom GHK w osoczu spada wraz z wiekiem, co uczyniło ten tripeptyd przedmiotem badań nad starzeniem tkanki łącznej. Jako odczynnik ogólnoustrojowy RUO GHK-Cu pozostaje narzędziem do badania syntezy kolagenu, ekspresji genów naprawy i transportu miedzi w modelach laboratoryjnych.

GHK-Cu działa przez kilka równoległych, wzajemnie powiązanych mechanizmów obserwowanych w modelach przedklinicznych. Łączą one funkcję sygnalizacyjną (modulacja ekspresji genów i syntezy białek macierzy) z funkcją transportową (dostarczanie jonów miedzi do komórek).

Profil farmakologiczny obserwowany w modelach przedklinicznych:

1. Modulacja remodelingu tkanki łącznej — w hodowlach fibroblastów GHK-Cu stymuluje syntezę kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów (w tym dermatansiarczanu i siarczanu chondroityny). Maquart i współpracownicy wykazali stymulację syntezy kolagenu przez GHK-Cu w fibroblastach (Maquart et al. 1988). Mechanizm prowadzi do zwiększonej produkcji składników macierzy zewnątrzkomórkowej, co w modelach przekłada się na remodeling i przebudowę tkanki
2. Działanie pro-regeneracyjne i pro-angiogenne — w modelach gojenia ran in vivo (gryzonie) i in vitro GHK-Cu sprzyja migracji komórek, angiogenezie i odbudowie macierzy; obserwowano przyspieszenie zamykania rany i poprawę jakości remodelowanej tkanki (Pickart 2008)
3. Modulacja ekspresji genów — badania transkryptomiczne Pickarta wskazują, że GHK-Cu wpływa na ekspresję setek genów związanych z naprawą tkanek, obroną antyoksydacyjną, przeciwzapaleniem oraz remodelingiem macierzy. W analizach profilu ekspresji compound działał jak modulator „resetujący” wzorzec ekspresji w stronę profilu naprawczego (Pickart et al. 2014 — „GHK and DNA: resetting the human genome to health”)
4. Transport jonów miedzi — GHK pełni funkcję fizjologicznego nośnika jonów miedzi(II), dostarczając ten pierwiastek śladowy do komórek. Miedź jest kofaktorem enzymów istotnych dla tkanki łącznej, m.in. oksydazy lizylowej (sieciowanie kolagenu i elastyny) oraz dysmutazy ponadtlenkowej (SOD) — enzymu antyoksydacyjnego. Funkcja transportowa łączy aktywność GHK-Cu z metabolizmem miedzi w komórce
5. Aktywność antyoksydacyjna i przeciwzapalna — w modelach komórkowych GHK-Cu redukuje markery stresu oksydacyjnego i moduluje mediatory zapalne; profil ten współgra z funkcją miedzi jako kofaktora SOD oraz z obserwowaną modulacją genów obrony antyoksydacyjnej

Profil obserwowany w modelach (synteza):

• Aktywność na poziomie fibroblastów i komórek macierzy zewnątrzkomórkowej — stymulacja syntezy białek strukturalnych
• Funkcja transportowa miedzi sprzężona z aktywnością enzymów zależnych od Cu²⁺
• Modulacja ekspresji genów naprawy i antyoksydacji w badaniach transkryptomicznych
• Profil pro-angiogenny i pro-regeneracyjny w modelach gojenia ran

W modelach badawczych GHK-Cu interpretowany jest jako dwufunkcyjny modulator macierzy zewnątrzkomórkowej — sygnalizator stymulujący syntezę składników tkanki łącznej oraz nośnik dostarczający miedź jako kofaktor enzymów odpowiedzialnych za dojrzewanie i sieciowanie tej macierzy.

WAŻNE ROZRÓŻNIENIE

Niniejszy odczynnik to GHK-Cu w formie ogólnoustrojowej RUO — liofilizat w fiolce do rekonstytucji, przeznaczony do badań laboratoryjnych na modelach systemowych. To inna rama regulacyjna niż GHK-Cu stosowany w kosmetykach.

• GHK-Cu kosmetyczny — składnik kremów i serów do pielęgnacji skóry, dozwolony w UE w ramach Cosmetic Regulation (EC 1223/2009); claims estetyczne (in vitro), aplikacja na skórę. Tę odrębną ramę i rolę peptydów miedziowych w pielęgnacji opisują kosmetyki peptydowe Endogenic.

• GHK-Cu RUO ogólnoustrojowy (ten produkt) — odczynnik badawczy w fiolce, forma do rekonstytucji, rama Research Use Only; nie jest kosmetykiem, nie jest lekiem, nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt.

Sformułowania „stymulacja syntezy kolagenu”, „działanie regeneracyjne” i „modulacja ekspresji genów” w kontekście tego opisu odnoszą się wyłącznie do obserwacji w modelach przedklinicznych (hodowle komórkowe, modele gojenia ran u gryzoni, badania transkryptomiczne). Nie oznaczają gwarancji efektu u człowieka ani sugestii zastosowania GHK-Cu jako „peptydu na regenerację”, „wsparcia gojenia” czy „kosmetyku do iniekcji”.

GHK-Cu wykorzystywany jest w pracach badawczych nad remodelingiem tkanki łącznej, biologią miedzi i regulacją ekspresji genów naprawy tkanek. W modelach in vivo (gryzonie, modele gojenia ran, modele uszkodzenia skóry) bada się jego wpływ na syntezę macierzy zewnątrzkomórkowej, angiogenezę, jakość remodelowanej tkanki i markery zapalne. W modelach in vitro (hodowle fibroblastów ludzkich i zwierzęcych, keratynocyty, linie komórkowe do badań transkryptomicznych) prowadzi się badania syntezy kolagenu i elastyny, profilu ekspresji genów oraz transportu jonów miedzi.

Konkretne kierunki badawcze obejmują:

• Remodeling macierzy zewnątrzkomórkowej — synteza kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów w fibroblastach; rola GHK-Cu w przebudowie tkanki łącznej
• Modele gojenia ran — ocena angiogenezy, migracji komórek i jakości remodelowanej tkanki w modelach in vivo i in vitro
• Transkryptomika i modulacja ekspresji genów — analiza profilu ekspresji genów naprawy, antyoksydacji i przeciwzapalenia pod wpływem GHK-Cu (Pickart et al. 2014)
• Biologia miedzi i enzymy zależne od Cu²⁺ — GHK jako nośnik miedzi; wpływ na aktywność oksydazy lizylowej (sieciowanie kolagenu/elastyny) i SOD (obrona antyoksydacyjna)
• Stres oksydacyjny i odpowiedź antyoksydacyjna — redukcja markerów stresu oksydacyjnego w modelach komórkowych

GHK-Cu bywa zestawiany w protokołach badawczych z innymi peptydami regeneracyjnymi i tkanko-protekcyjnymi — np. BPC-157 10mg (szlak VEGF/FAK, angiogeneza) czy ARA-290 (innate repair receptor, działanie przeciwzapalne) — gdy celem jest porównanie różnych mechanizmów naprawy tkanek. Każde takie zestawienie pozostaje w ramie modeli przedklinicznych. W kontekście badań nad starzeniem tkanki łącznej GHK-Cu bywa też łączony z peptydem telomerowym w gotowym duecie Epithalon + GHK-Cu, zestawiającym szlak telomerowy z miedziowym modulatorem macierzy.

GHK-Cu (tripeptyd miedziowy, copper peptide GHK-Cu) to naturalny tripeptyd osoczowy o sekwencji glicyna-histydyna-lizyna, skompleksowany z jonem miedzi Cu²⁺, wyizolowany przez Lorena Pickarta w latach 70. XX wieku. Najlepiej udokumentowany profil tego compound łączy dwie funkcje: modulację remodelingu tkanki łącznej (stymulacja syntezy kolagenu, elastyny i glikozaminoglikanów w fibroblastach) oraz transport jonów miedzi jako kofaktora enzymów macierzy (oksydaza lizylowa, SOD).

Badania transkryptomiczne pokazują wpływ GHK-Cu na ekspresję setek genów naprawy tkanek, antyoksydacji i przeciwzapalenia, a modele gojenia ran — profil pro-regeneracyjny i pro-angiogenny. Niniejszy odczynnik to forma ogólnoustrojowa RUO — liofilizat 20 mg w fiolce, rekonstytucja wodą bakteriostatyczną, czystość HPLC ≥98%, MS Q-TOF, COA dla każdej partii — i należy go odróżnić od GHK-Cu kosmetycznego (Cosmetic Regulation EC 1223/2009).

Status regulacyjny — wyłącznie Research Use Only; brak rejestracji jako lek dla formy ogólnoustrojowej; WADA: nie figuruje na liście (compound endogenny).

W badaniach nad peptydami modulującymi macierz skóry GHK-Cu zestawiany bywa z innymi peptydami stosowanymi topikalnie w pielęgnacji. W wyższej zawartości peptydu dostępny jest wariant GHK-Cu 50mg, a do badań nad redukcją widoczności zmarszczek wykorzystuje się m.in. Matrixyl 3000 (palmitoyl tripeptide) oraz Snap-8 (octapeptyd modulujący napięcie mimiczne). Rolę i mechanizm peptydów w preparatach pielęgnacyjnych szerzej omawia artykuł o tym, czym są peptydy w kosmetykach, a połączenie trzech najczęściej badanych składników opisuje przegląd GHK-Cu, Snap-8 i Matrixyl. Wszystkie te materiały dotyczą ramy kosmetycznej (aplikacja topikalna) i są odrębne od niniejszego odczynnika RUO.

1. Pickart L, Margolina A (2018). Regenerative and Protective Actions of the GHK-Cu Peptide in the Light of the New Gene Data. PubMed
2. Pickart L, Vasquez-Soltero JM, Margolina A (2014). GHK and DNA: resetting the human genome to health. PubMed
3. Pickart L (2008). The human tri-peptide GHK and tissue remodeling. PubMed
4. Maquart FX, Pickart L, Laurent M, et al. (1988). Stimulation of collagen synthesis in fibroblast cultures by the tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+. PubMed
5. Siméon A, Emonard H, Hornebeck W, Maquart FX (2000). The tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ stimulates matrix metalloproteinase-2 expression by fibroblast cultures. PubMed