Oxymedin to handlowa nazwa Pro-Body dla IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) — to ten sam związek, nie odrębna cząsteczka. IGF-1 LR3 jest 83-aminokwasowym analogiem insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1: powstaje z natywnej, 70-aminokwasowej sekwencji IGF-1 przez podstawienie argininy w pozycji 3 (Arg³) oraz dołączenie 13 aminokwasów na N-końcu. Działa jako agonista receptora IGF-1 (IGF-1R), uruchamiając kaskady PI3K/Akt i MAPK. Pozostaje odczynnikiem badawczym bez ukończonych badań klinicznych nad jego podawaniem.
Oxymedin
Oxymedin — handlowa nazwa Pro-Body dla IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1), 83-aminokwasowego analogu insulinopodobnego czynnika wzrostu. Modyfikacja wyraźnie obniża wiązanie z IGFBP, wydłużając działanie względem natywnego IGF-1. Działa przez receptor IGF-1R — w modelach wiązany z syntezą białek mięśniowych, hiperplazją i regeneracją tkanek. Odczynnik Research Use Only
Oxymedin (IGF-1 LR3) — odczynnik badawczy
- IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1): analog IGF-1, 83 aminokwasy.
- Liofilizat w fiolce do rekonstytucji.
- Odczynnik Research Use Only, nie produkt leczniczy.
Informacja o statusie produktu
Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.
Status regulacyjny
Oxymedin to handlowa nazwa Pro-Body dla IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) — syntetycznego analogu insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1. IGF-1 i jego analogi figurują na liście zabronionej WADA w kategorii S2 (hormony peptydowe, czynniki wzrostu, substancje pokrewne i mimetyki) — jako czynniki wzrostu są zabronione stale (in-competition i out-of-competition). Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą bezwzględnie sprawdzić aktualną listę zabronionych substancji przed jakąkolwiek decyzją. Komunikacja produktu jako środka „na masę”, „na regenerację”, „anabolicznego” lub „na wzrost mięśni” u ludzi jest sprzeczna z ramą Research Use Only.
Wstęp
Oxymedin z linii Endogenic to odczynnik odwzorowujący jeden z najlepiej scharakteryzowanych modyfikowanych analogów cząsteczki sygnałowej organizmu — insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1 (IGF-1). Pod nazwą handlową Oxymedin Pro-Body dostarcza dokładnie ten związek, który w piśmiennictwie funkcjonuje jako IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1): syntetyczny, wydłużony wariant natywnego IGF-1, zaprojektowany tak, by działać dłużej i w większym stopniu jako wolny peptyd dostępny dla receptora.
Linia Endogenic gromadzi odczynniki Pro-Body skupione wokół enzymów, hormonów i sygnałów metabolizmu endogennego — tej samej rodziny narzędzi badawczych z kategorii HGH i IGF-1 LR3, do której należą rekombinowany hormon wzrostu Oxytropin z wodą bakteriostatyczną oraz sekretagog GH MK-677. Oxymedin wpisuje się w nią jako narzędzie do badania końcowego ogniwa osi GH–IGF-1: to nie sekretagog uwalniający hormon wzrostu ani sam hormon wzrostu, lecz analog efektora tej osi — czynnika, który pośredniczy w znacznej części anabolicznych skutków GH na poziomie tkanek.
Ten odczynnik dostarczany jest jako fiolka liofilizatu (suchy proszek) do samodzielnej rekonstytucji — format, który daje badaczowi swobodę doboru stężenia roboczego pod konkretny układ eksperymentalny. Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową Q-TOF, COA dostępne dla każdej partii. To narzędzie molekularne do badań nad sygnalizacją receptora IGF-1, anabolizmem mięśniowym, proliferacją komórek i regeneracją tkanek — wyłącznie w warunkach laboratoryjnych.
IGF-1, białka wiążące IGFBP i oś GH–IGF-1
Insulinopodobny czynnik wzrostu typu 1 (IGF-1) to endogenny peptyd o budowie zbliżonej do proinsuliny, wytwarzany głównie w wątrobie pod kontrolą hormonu wzrostu (GH). Oś GH–IGF-1 działa kaskadowo: podwzgórze i przysadka regulują wydzielanie GH, GH pobudza wątrobę i tkanki obwodowe do produkcji IGF-1, a IGF-1 jest właściwym efektorem przekładającym sygnał na proliferację, różnicowanie i wzrost komórek.
Znaczna część anabolicznego działania GH realizuje się właśnie przez IGF-1. W krwiobiegu natywny IGF-1 niemal nigdy nie krąży jako wolny peptyd. Wiąże go rodzina sześciu białek wiążących insulinopodobne czynniki wzrostu (IGFBP — IGF-binding proteins), które regulują jego stabilność, czas półtrwania i dostępność dla receptora. IGFBP pełnią funkcję rezerwuaru i bramki: z jednej strony przedłużają obecność IGF-1 w krążeniu, z drugiej ograniczają pulę peptydu zdolnego natychmiast pobudzić receptor.
To powinowactwo do IGFBP jest centralnym punktem, wokół którego zaprojektowano analogi IGF-1. Świat badań nad metabolizmem, mięśniami i regeneracją obserwuje IGF-1 i jego analogi z kilku powodów. Po pierwsze, IGF-1 działa przez receptor IGF-1 (IGF-1R) — receptor o aktywności kinazy tyrozynowej, uruchamiający kaskady PI3K/Akt i MAPK, centralne dla syntezy białek, przeżycia i proliferacji komórek. Po drugie, modyfikacje strukturalne (Arg w pozycji 3, wydłużenie N-końca) pozwalają tak zmienić powinowactwo do IGFBP, by uzyskać dłużej działający, bardziej dostępny peptyd — to właśnie istota IGF-1 LR3 dostarczanego jako Oxymedin. Po trzecie, oś IGF-1 plasuje się w polu badań nad hiperplazją mięśniową, regeneracją tkanek i metabolizmem glukozy.
Czym jest Oxymedin (IGF-1 LR3) — analog z modyfikacją Arg³ i wydłużeniem N-końca
Pod względem chemicznym Oxymedin to IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) — 83-aminokwasowy analog ludzkiego IGF-1. Powstaje z natywnej, 70-aminokwasowej sekwencji IGF-1 przez dwie sprzężone modyfikacje, które razem nadają cząsteczce jej charakterystyczny profil.
- Podstawienie w pozycji 3 — natywny kwas glutaminowy (Glu) zastąpiono argininą (Arg). To rdzeń oznaczenia „R3” (Arg³).
- Wydłużenie N-końca — do N-końca dołączono dodatkowy fragment 13 aminokwasów, co przedłuża działanie cząsteczki. To rdzeń oznaczenia „Long” (L).
Razem dają one łańcuch o długości 83 reszt aminokwasowych. Sens obu zmian jest jeden: wyraźnie obniżyć powinowactwo analogu do białek wiążących IGFBP. Mniejsze wiązanie przez IGFBP oznacza znacznie dłuższy czas półtrwania i większą pulę wolnego, dostępnego dla receptora peptydu w porównaniu z natywnym IGF-1.
- Nazwa handlowa Pro-Body: Oxymedin
- Nazwa w piśmiennictwie: IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1)
- Klasa: analog insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1; agonista receptora IGF-1R
- Liczba aminokwasów: 83 (natywny IGF-1: 70 aa + wydłużenie N-końca 13 aa)
- Modyfikacje: Arg zamiast Glu w pozycji 3 (Arg³) + wydłużenie N-końca o 13 aminokwasów
- Numer CAS: 946870-92-4 — do weryfikacji w COA partii
- Masa cząsteczkowa: ~9111 g/mol — do weryfikacji w COA partii
- Cel molekularny / oś: receptor IGF-1 (IGF-1R); kaskady PI3K/Akt i MAPK; oś GH–IGF-1
- Postać dostarczana: fiolka liofilizatu (suchy proszek) do rekonstytucji; ≥98% HPLC
Tabela charakterystyki
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa handlowa | Oxymedin |
| Nazwa w piśmiennictwie | IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) |
| Linia | Endogenic |
| Klasa | Analog IGF-1; agonista receptora IGF-1R |
| Liczba aminokwasów | 83 (70 aa natywnego IGF-1 + 13 aa wydłużenia N-końca) |
| Modyfikacje strukturalne | Arg³ (Glu→Arg w pozycji 3) + wydłużenie N-końca o 13 aa |
| Numer CAS | 946870-92-4 (do weryfikacji w COA partii) |
| Masa cząsteczkowa | ~9111 g/mol (do weryfikacji w COA partii) |
| Cel molekularny / oś | receptor IGF-1 (IGF-1R); PI3K/Akt, MAPK; oś GH–IGF-1 |
| Forma fizyczna | liofilizat (suchy proszek) w fiolce |
| Czystość HPLC | ≥98% |
| Potwierdzenie tożsamości | spektrometria mas Q-TOF |
| Status kliniczny | brak rejestracji; brak ukończonych badań fazy I–III nad podawaniem analogu jako interwencji |
| Status WADA | zabroniony — kategoria S2 (czynniki wzrostu) |
Mechanizm działania na poziomie molekularnym
W piśmiennictwie IGF-1 LR3 jest opisywany jako analog czynnika wzrostu działający przez receptor IGF-1, którego pobudzenie uruchamia kaskady anaboliczne i proliferacyjne. Literatura wskazuje na pięć powiązanych osi obserwowanych w modelach. Poniżej każda z nazwą szlaku i przełożeniem na obserwacje eksperymentalne — wszystkie odnoszące się do biologii cząsteczki i modeli badawczych, nie do zastosowania u ludzi.
Agonizm receptora IGF-1R — kaskady PI3K/Akt i MAPK
Centralny mechanizm. IGF-1 LR3 wiąże się z receptorem IGF-1 (IGF-1R) — receptorem o aktywności kinazy tyrozynowej. Pobudzenie receptora autofosforyluje jego domeny wewnątrzkomórkowe i uruchamia dwie główne kaskady: PI3K/Akt (centralna dla syntezy białek, przeżycia komórki i metabolizmu glukozy) oraz MAPK (związana z proliferacją i różnicowaniem). To molekularny rdzeń profilu, dla którego analog bada się jako narzędzie sygnalizacji anabolicznej i proliferacyjnej.
Modyfikacja LR3 a powinowactwo do IGFBP — wydłużone działanie
Druga oś dotyczy farmakokinetyki i jest cechą definiującą analog. Podstawienie Arg³ i wydłużenie N-końca znacznie obniżają powinowactwo cząsteczki do białek wiążących IGFBP. Natywny IGF-1 jest w dużym stopniu wychwytywany przez IGFBP, co ogranicza pulę wolnego peptydu i moduluje jego czas półtrwania. IGF-1 LR3, wiązany przez IGFBP wyraźnie słabiej, krąży dłużej i w większym stopniu pozostaje dostępny dla receptora IGF-1R. W modelach przekłada się to na dłuższe i bardziej wyrażone pobudzenie receptora w porównaniu z natywnym IGF-1.
Anabolizm — synteza białek mięśniowych
Trzecia oś obejmuje anabolizm mięśniowy. Przez kaskadę PI3K/Akt aktywacja IGF-1R nasila syntezę białek mięśniowych i hamuje szlaki ich rozpadu. W modelach komórkowych i zwierzęcych IGF-1 i jego analogi wiązano z dodatnim bilansem białkowym tkanki mięśniowej (Tomas i wsp. 1992; Adams 2002). To kierunek napędzający badania nad anabolizmem i przerostem mięśni.
Hiperplazja — proliferacja mioblastów i komórek satelitarnych
Czwarta oś dotyczy proliferacji komórek. Poprzez kaskadę MAPK i sygnalizację proliferacyjną IGF-1 pobudza w modelach proliferację mioblastów i komórek satelitarnych — mechanizm wiązany z hiperplazją (przyrostem liczby komórek), odmienny od samego przerostu istniejących włókien. W badaniach nad regeneracją i wzrostem mięśni IGF-1 jest opisywany jako czynnik wspierający aktywację i namnażanie komórek satelitarnych (Philippou i Barton 2014).
Działanie hipoglikemizujące — powinowactwo do receptora insulinowego
Piąta oś wynika ze strukturalnego podobieństwa IGF-1 do insuliny. IGF-1 i jego analogi wykazują pewne powinowactwo do receptora insulinowego, co w modelach przekłada się na efekt hipoglikemizujący (obniżenie stężenia glukozy). Ze względu na wydłużone działanie i większą dostępność wolnego peptydu efekt ten bywa w piśmiennictwie wskazywany jako istotny parametr profilu IGF-1 LR3. To obserwacja z biologii cząsteczki i modeli, nie deklaracja efektu u ludzi.
Obok tych pięciu osi IGF-1 jest w literaturze szeroko badany w kontekście regeneracji i wzrostu tkanek (Clemmons 2012; Yakar i Adamo 2012) — od mięśni przez tkankę kostną po inne tkanki proliferujące. Dane referencyjne pochodzą głównie z prac nad biologią IGF-1 i osi GH–IGF-1 oraz nad anabolicznym profilem analogów (Tomas i wsp. 1992; Adams 2002).
WAŻNE ROZRÓŻNIENIE
„Działa anabolicznie” lub „pobudza syntezę białek” w kontekście tego opisu oznacza: „w badaniach in vitro i in vivo na modelach zwierzęcych zaobserwowano wpływ IGF-1 LR3 na receptor IGF-1R, kaskady PI3K/Akt i MAPK oraz markery syntezy białek i proliferacji komórek”. Nie oznacza to gwarancji efektu u człowieka ani sugestii, że odczynnik Oxymedin może pełnić funkcję środka anabolicznego, budującego masę czy regeneracyjnego u ludzi.
Konieczne są też cztery rozróżnienia. Oxymedin to handlowa nazwa IGF-1 LR3 — ten sam związek, różni je jedynie oznaczenie handlowe, nie cząsteczka. IGF-1 LR3 vs IGF-1 DES vs natywny IGF-1. IGF-1 LR3 (dłuższy czas półtrwania, wyraźnie mniejsze wiązanie IGFBP) różni się od analogu o wysokiej mocy lokalnej IGF-1 DES, czyli wariantu des(1-3) o usuniętych trzech pierwszych resztach N-końca, wyższej mocy lokalnej i krótkim czasie półtrwania; oba różnią się od natywnego, 70-aminokwasowego IGF-1.
IGF-1 LR3 działa przez IGF-1R, nie przez receptor GH. To odmienny punkt zaczepienia niż rekombinowany hormon wzrostu, który działa przez receptor GH (GHR) wyżej w osi. Wszystkie opisane mechanizmy odnoszą się wyłącznie do obserwacji w modelach przedklinicznych.
Zastosowania w badaniach naukowych
Oxymedin (IGF-1 LR3) jako odczynnik RUO znajduje zastosowanie jako narzędzie molekularne w badaniach nad sygnalizacją receptora IGF-1 i biologią anabolizmu. W modelach in vitro (hodowle mioblastów, komórek satelitarnych, linii komórkowych eksprymujących IGF-1R) bada się jego wpływ na aktywację receptora, kaskady PI3K/Akt i MAPK, syntezę białek i proliferację komórek. W modelach in vivo na zwierzętach analizuje się wpływ na anabolizm tkanki mięśniowej, regenerację i parametry gospodarki glukozowej. Wśród narzędzi z grupy peptydów na masę mięśniową analogi IGF-1 należą do najczęściej badanych modeli sygnalizacji anabolicznej. Konkretne kierunki badawcze obejmują:
- Sygnalizacja receptora IGF-1R — badania kaskad PI3K/Akt i MAPK, kinetyki wiązania i swoistości sygnału w hodowlach komórkowych eksprymujących receptor
- Anabolizm mięśniowy i synteza białek — modele komórkowe i zwierzęce, pomiary bilansu białkowego i markerów syntezy (Tomas i wsp. 1992; Adams 2002)
- Hiperplazja i komórki satelitarne — proliferacja mioblastów i komórek satelitarnych jako mechanizm przyrostu liczby komórek (Philippou i Barton 2014)
- Rola IGFBP w dostępności peptydu — porównanie analogu LR3 z natywnym IGF-1 pod kątem powinowactwa do białek wiążących i czasu półtrwania (Clemmons 2012)
- Regeneracja i wzrost tkanek — IGF-1 jako czynnik wzrostu w modelach regeneracji mięśni, tkanki kostnej i innych tkanek proliferujących (Yakar i Adamo 2012)
Podsumowanie
Oxymedin (fiolka liofilizat, linia Endogenic) to handlowa nazwa Pro-Body dla IGF-1 LR3 (Long R3 IGF-1) — 83-aminokwasowego analogu insulinopodobnego czynnika wzrostu typu 1. Powstaje z natywnego, 70-aminokwasowego IGF-1 przez podstawienie argininy w pozycji 3 (Arg³) oraz wydłużenie N-końca o 13 aminokwasów. Obie modyfikacje wyraźnie obniżają powinowactwo do białek wiążących IGFBP, dzięki czemu analog krąży dłużej i w większym stopniu pozostaje dostępny dla receptora niż natywny IGF-1.
Działa przez receptor IGF-1 (IGF-1R) — kaskady PI3K/Akt i MAPK — w modelach wiązany z syntezą białek mięśniowych, hiperplazją (proliferacja mioblastów i komórek satelitarnych), efektem hipoglikemizującym (powinowactwo do receptora insulinowego) oraz regeneracją i wzrostem tkanek (Clemmons 2012; Yakar i Adamo 2012). Oxymedin = IGF-1 LR3 — ten sam związek, co wariant generyczny; różni się od IGF-1 DES (des(1-3), wyższa moc lokalna, krótki czas półtrwania) i od natywnego IGF-1, a działa przez IGF-1R, nie przez receptor GH (odmiennie od rekombinowanego hormonu wzrostu).
Status regulacyjny — wyłącznie Research Use Only; brak rejestracji; WADA kategoria S2 (czynniki wzrostu), zabroniony. Szerszy kontekst zastosowania analogów IGF-1 i hormonu wzrostu w budowie masy omawia przegląd peptydy w kulturystyce.
Bibliografia
- Tomas FM, Knowles SE, Owens PC, Chandler CS, Francis GL, et al. (1992). Insulin-like growth factor-I (IGF-I) and especially IGF-I variants are anabolic in dexamethasone-treated rats. PubMed
- Clemmons DR (2012). Metabolic actions of insulin-like growth factor-I in normal physiology and diabetes. PubMed
- Yakar S, Adamo ML (2012). Insulin-like growth factor 1 physiology: lessons from mouse models. PubMed
- Philippou A, Barton ER (2014). Optimizing IGF-I for skeletal muscle therapeutics. PubMed
- Adams GR (2002). Invited Review: Autocrine/paracrine IGF-I and skeletal muscle adaptation. PubMed
Odczynnik chemiczny Research Use Only. Oxymedin (IGF-1 LR3, fiolka liofilizat, linia Endogenic) w katalogu Pro-Body nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do podawania ludziom ani zwierzętom poza kontrolowanym środowiskiem eksperymentalnym. Oxymedin (IGF-1 LR3) nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani USA, a IGF-1 i jego analogi figurują na liście zabronionej WADA w kategorii S2 (czynniki wzrostu) — zabronione stale (in- i out-of-competition).
Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą sprawdzić aktualną listę przed jakąkolwiek decyzją. Informacje w opisie mają charakter edukacyjno-naukowy i odnoszą się do biologii cząsteczki oraz wyników raportowanych w piśmiennictwie przedklinicznym — nie stanowią porady medycznej ani instrukcji podania.
FAQ
Modyfikacja „LR3” łączy dwie zmiany: literę „L” (Long — wydłużenie N-końca o 13 aminokwasów) oraz „R3” (Arg³ — arginina zamiast kwasu glutaminowego w pozycji 3). Razem wyraźnie obniżają powinowactwo analogu do białek wiążących IGFBP. Natywny IGF-1 jest w dużym stopniu wiązany przez IGFBP, co ogranicza pulę wolnego peptydu i moduluje czas półtrwania. IGF-1 LR3, słabiej wychwytywany przez IGFBP, krąży dłużej i w większym stopniu pozostaje dostępny dla receptora IGF-1R. To cecha definiująca profil analogu w modelach badawczych.
To dwa różne analogi IGF-1 o odmiennych modyfikacjach i profilach. IGF-1 LR3 ma wydłużony N-koniec i Arg³ — wyraźnie mniejsze wiązanie z IGFBP i dłuższy czas półtrwania. IGF-1 DES to wariant des(1-3) z usuniętymi trzema pierwszymi resztami N-końca — opisywany jako analog o wyższej mocy lokalnej i krótkim czasie półtrwania. Jeden jest dłużej działającym, bardziej dostępnym systemowo analogiem, drugi krótko działającym o silnym efekcie miejscowym. Porównaj: miejscowy IGF-1 DES.
Punktem zaczepienia. IGF-1 LR3 działa przez receptor IGF-1 (IGF-1R) — to efektor osi GH–IGF-1, czyli ogniwo poniżej hormonu wzrostu. Rekombinowany hormon wzrostu działa wyżej w osi, przez receptor GH (GHR), pobudzając m.in. wątrobę do produkcji endogennego IGF-1. To dwa różne receptory i dwa różne miejsca w tej samej osi. Sekretagog hormonu wzrostu, taki jak Ibutamoren MK-677, działa jeszcze wyżej — przez stymulację wydzielania własnego GH.
IGF-1 i jego analogi figurują na liście zabronionej WADA w kategorii S2 (hormony peptydowe, czynniki wzrostu, substancje pokrewne i mimetyki). Jako czynniki wzrostu są zabronione stale — zarówno in-competition, jak i out-of-competition. Powód jest mechanistyczny: IGF-1 pośredniczy w anabolicznych skutkach osi GH–IGF-1, co czyni go istotnym czynnikiem antydopingowym. Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą bezwzględnie sprawdzić aktualną listę przed jakąkolwiek decyzją. Odczynnik RUO pozostaje materiałem do badań — nie zmienia to statusu WADA samej substancji.
Liofilizat doprowadza się do temperatury pokojowej, a następnie rozpuszcza w wodzie bakteriostatycznej lub jałowej wodzie do iniekcji, wprowadzanej powoli po ściance fiolki. Rozpuszczanie prowadzi się delikatnym ruchem okrężnym, bez energicznego wytrząsania, które powoduje agregację i pienienie peptydu. Po uzyskaniu klarownego roztworu dzieli się go na alikwoty robocze, opisuje datą i numerem partii oraz przechowuje zgodnie z procedurą jednostki, ograniczając cykle zamrażania-rozmrażania. To procedura laboratoryjna dla odczynnika badawczego, nie instrukcja podania u ludzi.
Ten produkt nie ma jeszcze opinii.