MK677 60 caps

Informacja o statusie produktu

Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.

STATUS WADA — KATEGORIA S2 (HORMONY PEPTYDOWE, CZYNNIKI WZROSTU I MIMETYKI)

MK-677 (ibutamoren) znajduje się na Liście Zabronionej Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) w kategorii S2 — hormony peptydowe, czynniki wzrostu, substancje pokrewne i mimetyki, podgrupa sekretagogów hormonu wzrostu (GH secretagogues). Substancja jest zabroniona stale — zarówno w zawodach, jak i poza zawodami. Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą bezwzględnie zweryfikować aktualną Listę Zabronioną przed jakąkolwiek decyzją — obecność ibutamorenu lub jego metabolitów w próbce dopingowej stanowi naruszenie przepisów antydopingowych.

Oś somatotropowa — sprzężenie podwzgórze–przysadka–wątroba, regulujące wydzielanie hormonu wzrostu (GH) i wtórnego insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) — od dekad pozostaje jednym z najtrudniejszych obszarów endokrynologii doświadczalnej. Egzogenny rekombinowany hormon wzrostu (rhGH) podnosi poziom GH gwałtownie i poza fizjologicznym rytmem, znosząc naturalną pulsacyjność wydzielania. Farmakologia poszukiwała więc cząsteczek, które pobudzałyby przysadkę do uwalniania własnego GH — z zachowaniem rytmu pulsacyjnego i sprzężeń zwrotnych. Tę klasę nazwano sekretagogami hormonu wzrostu (GH secretagogues).

MK-677, znany także jako ibutamoren, to jeden z najlepiej scharakteryzowanych przedstawicieli tej klasy. Pro-Body dostarcza go w linii Endogenic jako odczynnik badawczy w formacie 10 mg × 60 kapsułek. Pod względem chemicznym jest to mała cząsteczka niepeptydowa — w odróżnieniu od peptydowych sekretagogów (GHRP-2, GHRP-6, ipamorelina), które wymagają iniekcji. Pod względem mechanizmu jest agonistą receptora greliny (GHS-R1a): naśladuje działanie greliny, pobudzając pulsacyjne uwalnianie GH z przedniego płata przysadki, a wtórnie podnosząc poziom IGF-1.

MK-677 (kod badawczy MK-0677) opracowano w laboratoriach Merck w latach 90. jako doustnie aktywny mimetyk greliny. Związek przeszedł badania kliniczne w kontekstach sarkopenii, niedoboru GH i katabolizmu, lecz nie uzyskał rejestracji jako lek. W kategoriach badawczych pozostaje modelowym narzędziem do badania osi GH–IGF-1, sygnalizacji receptora greliny, regulacji apetytu, architektury snu oraz gospodarki azotowej. Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową, COA dostępne dla każdej partii.

STATUS REGULACYJNY

MK-677 (ibutamoren) nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani USA — pozostaje związkiem na etapie badań (fazy klinicznej II nad sarkopenią), bez autoryzacji EMA, FDA ani EFSA. MK-677 znajduje się na Liście Zabronionej WADA w kategorii S2 (sekretagogi hormonu wzrostu) — zabroniony stale. Komunikacja produktu jako „boostera GH bez recepty”, „środka na masę mięśniową” lub „stymulatora hormonu wzrostu” jest sprzeczna z ramą Research Use Only.

Grelina to hormon peptydowy wytwarzany głównie w żołądku, znany potocznie jako „hormon głodu”. Działa przez receptor sprzężony z białkiem G nazwany GHS-R1a (growth hormone secretagogue receptor type 1a). Receptor ten zidentyfikowano w toku poszukiwań celu molekularnego dla syntetycznych sekretagogów GH — i dopiero później odkryto jego naturalny ligand, czyli grelinę. Pobudzenie GHS-R1a w przysadce uruchamia kaskadę prowadzącą do uwalniania hormonu wzrostu; ten sam receptor w podwzgórzu uczestniczy w regulacji apetytu, a w innych tkankach — w modulacji snu i metabolizmu.

Sekretagogi hormonu wzrostu to klasa związków, które pobudzają przysadkę do wydzielania endogennego GH, zamiast dostarczać hormon z zewnątrz. To czyni je częstym punktem odniesienia w badaniach nad peptydami zwiększającymi hormon wzrostu. Dzielą się na dwie główne rodziny. Pierwsza to peptydowe GHRP (growth hormone releasing peptides) — GHRP-2, GHRP-6, ipamorelina, heksarelina — krótkie peptydy wymagające podania iniekcyjnego ze względu na rozkład w przewodzie pokarmowym.

Druga to niepeptydowe, doustnie aktywne małe cząsteczki, których modelowym przedstawicielem jest właśnie MK-677. Obie rodziny działają na ten sam receptor (GHS-R1a), lecz różnią się budową chemiczną, drogą podania i farmakokinetyką.

Świat farmakologii obserwuje MK-677 z kilku powodów. Po pierwsze, jako modelowy doustny mimetyk greliny — narzędzie do badania osi somatotropowej bez konieczności iniekcji. Po drugie, jako związek o długim okresie półtrwania (~24 h), co pozwala badać efekty utrzymywania podwyższonego napędu GH przy zachowaniu rytmu pulsacyjnego. Po trzecie, jako ligand GHS-R1a użyteczny w badaniach nad regulacją apetytu, architekturą snu i bilansem azotowym — funkcjami, w które zaangażowana jest sygnalizacja greliny.

Pod względem chemicznym MK-677 to mała cząsteczka niepeptydowa — spiropiperydynowy agonista receptora greliny, dostępny w formie wolnej zasady lub soli mezylanowej.

• Nazwa zwyczajowa: MK-677, ibutamoren, ibutamoren mesylate
• Kod badawczy: MK-0677
• Nazwa systematyczna: pochodna spiropiperydynowa o budowie niepeptydowej (mimetyk greliny)
• Klasa farmakologiczna: niepeptydowy agonista receptora greliny (GHS-R1a); doustnie aktywny sekretagog hormonu wzrostu (GH secretagogue); mimetyk greliny
• Numer CAS: 159752-10-0 (wolna zasada); 159634-47-6 (mezylan) — przy niepewności „do weryfikacji w COA partii”
• Wzór sumaryczny: C₂₇H₃₆N₄O₅S (do weryfikacji w COA partii)
• Masa molowa: ~528,67 g/mol (do weryfikacji w COA partii)
• Laboratorium pochodzenia: Merck Research Laboratories; opracowany w latach 90. jako doustny mimetyk greliny
• Postać dostarczana: kapsułka twarda, 10 mg substancji czynnej na kapsułkę, 60 kapsułek; pharmaceutical grade ≥98% HPLC

Tabela charakterystyki fizykochemicznej

MK-677 działa w modelach badawczych przez jeden centralny mechanizm receptorowy, z którego wynika kilka powiązanych obserwacji farmakologicznych. Wspólnym mianownikiem jest pobudzenie receptora greliny i wtórna aktywacja osi somatotropowej.

Profil farmakologiczny obserwowany w badaniach:

1. Agonizm receptora greliny (GHS-R1a) — mimetyk greliny. Centralny mechanizm MK-677. Cząsteczka wiąże receptor GHS-R1a w przednim płacie przysadki i w podwzgórzu, naśladując działanie naturalnej greliny. Pobudzenie receptora w przysadce uruchamia kaskadę sygnalizacyjną (szlak fosfolipazy C, mobilizacja wapnia wewnątrzkomórkowego), prowadzącą do pulsacyjnego uwalniania hormonu wzrostu z komórek somatotropowych (Patchett i wsp. 1995). To pierwotny, bezpośredni efekt molekularny, z którego wynikają pozostałe obserwacje.
2. Wtórny wzrost IGF-1. Podwyższony napęd GH stymuluje wątrobę do wytwarzania insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) — głównego mediatora obwodowych efektów hormonu wzrostu. W badaniach nad MK-677 obserwowano podtrzymany wzrost poziomów zarówno GH, jak i IGF-1 (Chapman i wsp. 1996, Murphy i wsp. 1998). Oś GH–IGF-1 stanowi główny przedmiot zainteresowania badawczego cząsteczką.
3. Doustna aktywność i długi okres półtrwania (~24 h). Najważniejsza cecha odróżniająca MK-677 od peptydowych GHRP. Jako mała cząsteczka niepeptydowa związek jest oporny na rozkład w przewodzie pokarmowym i wykazuje doustną biodostępność — w odróżnieniu od GHRP-2, GHRP-6 czy ipamoreliny, które ulegają degradacji i wymagają podania iniekcyjnego. Długi okres półtrwania (~24 h) pozwala badać efekty utrzymywania podwyższonego napędu GH przy jednokrotnej ekspozycji dobowej.
4. Zachowanie pulsacyjności wydzielania GH. Cecha odróżniająca sekretagog od egzogennego rhGH. MK-677 pobudza przysadkę do uwalniania własnego GH z zachowaniem fizjologicznego rytmu pulsacyjnego i sprzężeń zwrotnych osi somatotropowej — w odróżnieniu od rekombinowanego hormonu wzrostu, który podnosi poziom GH gwałtownie i poza naturalnym rytmem. To czyni MK-677 użytecznym narzędziem do badania regulacji osi przy zachowaniu jej architektury.
5. Wpływ na apetyt, sen głęboki i gospodarkę azotową. Sygnalizacja greliny zaangażowana jest w regulację apetytu (działanie oreksygenne), architekturę snu (komponent snu wolnofalowego) oraz bilans azotowy. W badaniach nad MK-677 obserwowano wpływ na te parametry, spójny z profilem agonisty receptora greliny — kierunki istotne w modelach katabolizmu, sarkopenii i regeneracji.

WAŻNE ROZRÓŻNIENIE

„Pobudzenie wydzielania GH, wzrost IGF-1, wpływ na apetyt i sen” w kontekście tego opisu odnoszą się wyłącznie do obserwacji w badaniach (kliniczne fazy I/II, modele przedkliniczne). Nie oznacza to gwarancji ani sugestii efektu u człowieka stosującego odczynnik RUO. Najważniejsze rozróżnienia farmakologiczne: po pierwsze, MK-677 to mała cząsteczka doustna — nie peptyd i nie SARM androgenowy — działa przez receptor greliny (GHS-R1a), a nie przez receptor androgenowy (jak SARM-y) ani jako peptyd wymagający iniekcji.

Po drugie, MK-677 jest sekretagogiem (pobudza wydzielanie własnego GH z zachowaniem pulsacyjności), a nie egzogennym hormonem wzrostu — różni się tym od rekombinowanego rhGH, który dostarcza hormon z zewnątrz poza fizjologicznym rytmem. Po trzecie, ten wariant to kapsułki 10 mg, odrębny format od dostępnego u Pro-Body roztworu MK-677 w formie liquid 30 ml. W kontekście bezpieczeństwa badawczego w literaturze sygnalizowano możliwą retencję wody oraz wzrost glikemii i insulinooporności jako obserwacje wymagające uwzględnienia przy projektowaniu modeli. Compound pozostaje narzędziem badawczym.

Zrozumienie pozycji MK-677 na mapie farmakologicznej jest centralnym punktem merytorycznym tego opisu:

• Sekretagog a egzogenny rhGH — MK-677 nie dostarcza hormonu wzrostu z zewnątrz. Pobudza przysadkę do uwalniania endogennego GH przez receptor greliny, z zachowaniem pulsacyjnego rytmu wydzielania i sprzężeń zwrotnych. Egzogenny rekombinowany rhGH podnosi poziom GH gwałtownie i znosi naturalny rytm. To różnica jakościowa: jedna cząsteczka „włącza własną produkcję”, druga „wstrzykuje gotowy hormon”.
• Mała cząsteczka a peptyd — MK-677 to niepeptydowa mała cząsteczka (rdzeń spiropiperydynowy), doustnie aktywna i oporna na rozkład w przewodzie pokarmowym. Peptydowe sekretagogi, takie jak GHRP-2 czy selektywny Ipamorelin, to krótkie peptydy degradowane w przewodzie pokarmowym, wymagające iniekcji. Obie rodziny działają na ten sam receptor (GHS-R1a), lecz różnią się budową, drogą podania i farmakokinetyką.
• Sekretagog a SARM — MK-677 bywa mylnie zaliczany do SARM-ów ze względu na obecność w podobnych katalogach badawczych. Jest to nieporozumienie mechanistyczne: SARM-y (MK-2866, LGD-4033, RAD-140) to selektywne modulatory receptora androgenowego, podczas gdy MK-677 nie wiąże receptora androgenowego — działa wyłącznie przez receptor greliny i oś GH–IGF-1.
• Kontekst bezpieczeństwa badawczego — w literaturze nad MK-677 sygnalizowano możliwą retencję wody (związaną z napędem GH) oraz wpływ na gospodarkę glikemiczną (wzrost glikemii i insulinooporności). To obserwacje istotne przy projektowaniu modeli badawczych i ocenie profilu związku.

To rozróżnienie ma znaczenie zarówno mechanistyczne, jak i compliance: MK-677 bywa potocznie nazywany „GH w tabletce” lub mylony z SARM-em, podczas gdy jego farmakologia jest odmienna od obu tych kategorii. W kategoriach antydopingowych pozostaje zaklasyfikowany przez WADA jako sekretagog hormonu wzrostu (S2) — niezależnie od potocznych skojarzeń.

MK-677 wykorzystywany jest w pracach badawczych w kilku obszarach. W modelach in vivo (gryzonie) i w badaniach klinicznych fazy I/II bada się jego wpływ na profil GH i IGF-1, na bilans azotowy, na apetyt oraz na architekturę snu. W modelach in vitro prowadzi się pomiary powinowactwa do receptora greliny (GHS-R1a) i charakterystykę kaskady sygnalizacyjnej uruchamianej po jego pobudzeniu. Jako doustny mimetyk greliny bywa zestawiany w pracach porównawczych z innymi związkami z kategorii hormonu wzrostu i IGF-1.

Konkretne kierunki badawcze obejmują:

• Oś GH–IGF-1 — MK-677 jako doustne narzędzie do pobudzania endogennego wydzielania GH z zachowaniem pulsacyjności, w badaniach nad regulacją osi somatotropowej
• Sygnalizacja receptora greliny (GHS-R1a) — charakterystyka agonizmu receptora, kaskady sygnalizacyjnej i farmakologii mimetyków greliny
• Modele sarkopenii i katabolizmu — wpływ napędu GH/IGF-1 na markery anaboliczne, masę mięśniową i bilans azotowy w kohortach badawczych
• Regulacja apetytu — działanie oreksygenne związane z sygnalizacją greliny, w modelach gospodarki energetycznej
• Architektura snu — wpływ na komponent snu głębokiego (wolnofalowego), spójny z rolą greliny w regulacji snu
• Profil bezpieczeństwa metabolicznego — badania nad retencją wody, glikemią i wrażliwością insulinową jako parametrami charakteryzującymi związek

MK-677 (ibutamoren, 10 mg × 60 kapsułek) to syntetyczna niepeptydowa mała cząsteczka z klasy sekretagogów hormonu wzrostu, opracowana w laboratoriach Merck jako doustnie aktywny mimetyk greliny. Jego centralny mechanizm to agonizm receptora greliny (GHS-R1a) — pobudzenie przysadki do pulsacyjnego uwalniania endogennego GH, z wtórnym wzrostem IGF-1. Wyróżnia go doustna aktywność i długi okres półtrwania (~24 h) — przewaga nad peptydowymi GHRP wymagającymi iniekcji — oraz zachowanie fizjologicznej pulsacyjności wydzielania, co odróżnia go od egzogennego rhGH.

W badaniach obserwowano także wpływ na apetyt, sen głęboki i bilans azotowy, spójny z sygnalizacją greliny. MK-677 to mała cząsteczka doustna — nie peptyd i nie SARM androgenowy — działa przez receptor greliny, a nie przez receptor androgenowy. Ten wariant kapsułkowy stanowi odrębny format od roztworu MK-677 30 ml. Czystość HPLC ≥98%, MS, COA dla każdej partii.

Status regulacyjny — Research Use Only; brak autoryzacji EMA/FDA/EFSA (faza II nad sarkopenią); WADA Lista Zabroniona, kategoria S2 (sekretagogi hormonu wzrostu) — zabroniony stale.

Praktyczny przewodnik po doustnej formie sekretagogu i jej miejscu w badaniach omawia wpis MK-677 hormon wzrostu w tabletkach; szerszy kontekst doboru związków napędzających oś GH–IGF-1 przedstawia przegląd peptydów w kulturystyce.

1. Patchett AA, Nargund RP, Tata JR, et al. (1995). Design and biological activities of L-163,191 (MK-0677): a potent, orally active growth hormone secretagogue. PubMed
2. Chapman IM, Bach MA, Van Cauter E, et al. (1996). Stimulation of the growth hormone (GH)-insulin-like growth factor I axis by daily oral administration of a GH secretagogue (MK-677) in healthy elderly subjects. PubMed
3. Murphy MG, Plunkett LM, Gertz BJ, et al. (1998). MK-677, an orally active growth hormone secretagogue, reverses diet-induced catabolism. PubMed
4. Nass R, Pezzoli SS, Oliveri MC, et al. (2008). Effects of an oral ghrelin mimetic on body composition and clinical outcomes in healthy older adults: a randomized trial. PubMed
5. Adunsky A, Chandler J, Heyden N, et al. (2011). MK-0677 (ibutamoren mesylate) for the treatment of patients recovering from hip fracture: a multicenter, randomized, placebo-controlled study. PubMed