KPV — tripeptyd Lys-Pro-Val, mechanizm i badania

KPV to trzy aminokwasy: lizyna, prolina i walina. Tyle zostaje z trzynastoaminokwasowego hormonu α-MSH, gdy odciąć od niego wszystko poza końcówką. Ten fragment zachowuje działanie przeciwzapalne hormonu, lecz nie barwi skóry, dlatego od lat 90. jest badany jako osobna cząsteczka. Niemal cała wiedza o nim pochodzi z hodowli komórkowych i z mysich modeli zapalenia jelit.

Wpis porządkuje tę wiedzę: skąd wziął się KPV, jak działa w komórce, co pokazały badania na zwierzętach i czego nie ma, bo badań u ludzi nikt nie opublikował. Osobno omawiamy połączenie z BPC-157, które pojawia się w katalogach, oraz status prawny i antydopingowy. O dawkach nie piszemy; dlaczego, tłumaczy odpowiedź w sekcji pytań.

Odczynniki omawiane w artykule są w sklepie odczynnikami chemicznymi przeznaczonymi wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie są produktami leczniczymi, suplementami diety ani środkami spożywczymi i nie są przeznaczone do stosowania u ludzi ani zwierząt. Co oznacza ten status, wyjaśniamy w materiale o statusie prawnym odczynników badawczych.

Czym jest KPV

Hormon α-MSH powstaje z proopiomelanokortyny, tego samego białka, z którego organizm wycina ACTH. Ma 13 aminokwasów i działa przez receptory melanokortynowe: pobudza melanocyty do produkcji barwnika, a w układzie odpornościowym hamuje zapalenie. Trzy ostatnie aminokwasy łańcucha, w pozycjach 11–13, to właśnie Lys-Pro-Val, w zapisie jednoliterowym KPV (Brzoska i wsp., 2008, PMID 18612139).

Badacze zajęli się tym fragmentem z jednego powodu. Pełny hormon działa przeciwzapalnie, lecz zarazem przyciemnia skórę, co utrudnia jego użycie jako leku. Tripeptyd zachował pierwszą właściwość i stracił drugą, więc przegląd z 2008 roku wskazał go jako kandydata na lek przeciwzapalny bez efektu pigmentacyjnego (Brzoska i wsp., 2008). Z tej samej logiki wyrósł KdPT, pochodna z D-proliną i treoniną, odpowiadająca fragmentowi 193–195 interleukiny 1β.

Cząsteczka jest mała: wzór C₁₆H₃₀N₄O₄, masa 342,4 g/mol, numer CAS 67727-97-3 (PubChem CID 125672). W katalogach występuje jako wolny peptyd albo sól octanowa. Amerykańska FDA zwraca uwagę, że publikacje często nie podają, której z tych form użyto (dokument informacyjny FDA, 2026).

Mechanizm — jak KPV działa w komórce

Pierwsza niespodzianka dotyczy receptorów. Pełny α-MSH działa przez receptory melanokortynowe MC1–MC5. Aktywacja MC1 i MC3 ogranicza przenoszenie czynnika NF-κB do jądra komórkowego, a w efekcie produkcję cytokin zapalnych (Catania i wsp., 2004, PMID 15001661). Sam tripeptyd zachowuje się inaczej. W komórkach czerniaka B16-F1 i makrofagach RAW 264.7 nie wiązał receptorów melanokortynowych i nie podnosił cAMP. Mimo to zależnie od stężenia hamował produkcję tlenku azotu w pobudzonych makrofagach (Muceniece i wsp., 2003, PMID 12895656).

To samo wynika z badań na zwierzętach. KPV zmniejszał napływ granulocytów u myszy z zapaleniem otrzewnej wywołanym kryształami, a antagonista receptorów MC3 i MC4 nie znosił tego efektu. Selektywny agonista MC1 w ogóle go nie dawał, a peptyd działał także u myszy z niefunkcjonalnym receptorem MC1 (Getting i wsp., 2003, PMID 12750433). Autorzy uznali, że KPV raczej nie działa przez receptory melanokortynowe, a prawdopodobnie hamuje funkcje interleukiny 1β. Grupa Schiötha pisała wprost o „silnej aktywności przeciwzapalnej bez znanego celu komórkowego” (Schiöth i wsp., 2006, PMID 17040213).

Odpowiedź na pytanie, jak KPV trafia do wnętrza komórki, przyniosła praca z Atlanty. Transporter PepT1 przenosi przez błonę komórkową dwu- i trzypeptydy z trawionego pokarmu. W zdrowym jelicie grubym prawie go nie ma, a w nieswoistych zapaleniach jelit jego ekspresja rośnie. KPV okazał się substratem PepT1 i wnikał do komórek nabłonka jelitowego oraz limfocytów T. Wewnątrz, już w stężeniach nanomolowych, hamował aktywację NF-κB i sygnalizację MAPK, co obniżało wydzielanie cytokin (Dalmasso i wsp., 2008, PMID 18061177).

Dla czytelnika najważniejsze jest zdanie, które w tej pracy pada na początku: mechanizm działania KPV „wciąż pozostaje nieznany”. Autorzy opisali drogę wejścia do komórki i skutek, czyli słabszy sygnał zapalny. Nie wskazali jednak białka, z którym peptyd wiąże się wewnątrz komórki. Przegląd z 2023 roku, poświęcony układowi melanokortynowemu w chorobach zapalnych jelit, podtrzymuje tę ocenę (Gravina i wsp., 2023, PMID 37508552).

Co pokazały badania — przede wszystkim modele zapalenia jelit u myszy

Rdzeń literatury o KPV to kilka prac na myszach z lat 2008–2017. W dwóch modelach zapalenia jelita grubego, chemicznym z siarczanem dekstranu (DSS) i z kwasem trinitrobenzenosulfonowym (TNBS), KPV łagodził zapalenie, a efekt zależał od PepT1 (Dalmasso i wsp., 2008). Zespół z Münster potwierdził to w modelu DSS i w modelu transferowym, w którym zapalenie wywołują przeszczepione limfocyty. Myszy leczone KPV szybciej odzyskiwały masę ciała, miały mniejsze nacieki zapalne i niższą aktywność mieloperoksydazy w okrężnicy (Kannengiesser i wsp., 2008, PMID 18092346).

Ta sama praca dołożyła ważny szczegół. U myszy z niedziałającym receptorem MC1 KPV uchronił wszystkie leczone zwierzęta przed śmiercią w przebiegu zapalenia. Zdaniem autorów wskazuje to na efekt przynajmniej częściowo niezależny od tego receptora (Kannengiesser i wsp., 2008). Kolejne lata przyniosły prace o dostarczaniu peptydu do okrężnicy. Nanocząstki z KPV zamknięte w hydrożelu z alginianu i chitozanu łagodziły zapalenie w modelu DSS. Wystarczyło do tego stężenie około 12 000 razy niższe niż dla wolnego peptydu w roztworze (Laroui i wsp., 2010, PMID 19909746). Nanocząstki z kwasem hialuronowym podawane doustnie celowały w komórki nabłonka i makrofagi (Xiao i wsp., 2017, PMID 28143741).

Interesujący wątek dotyczy raka. PepT1 nasila rozwój raka jelita grubego związanego z przewlekłym zapaleniem: myszy z nadekspresją transportera miały większe guzy, a myszy bez niego mniejsze. W tym modelu KPV transportowany przez PepT1 ograniczał zarówno zapalenie, jak i rozwój guzów (Viennois i wsp., 2016, PMID 27458604). To wynik na myszach, który mówi o mechanizmie, a nie o profilaktyce raka u ludzi.

Poza jelitem KPV badano w modelach skóry i gojenia ran, gdzie większość komórek ma receptor MC1 (Böhm i Luger, 2019, PMID 30661264). Nowsza praca z 2026 roku dotyczy metabolizmu. W preadipocytach 3T3-L1 KPV hamował różnicowanie w komórki tłuszczowe i ograniczał produkcję reaktywnych form tlenu. U myszy na diecie wysokotłuszczowej zmniejszał przyrost masy ciała (An i wsp., 2026, PMID 42585803). Wspólny mianownik całej tej literatury jest jeden: hodowle komórkowe i gryzonie.

Czego brakuje — badania u ludzi

Nie ma ich. To zdanie wymaga źródeł, więc podajemy je w kolejności od najmocniejszego. Rejestr ClinicalTrials.gov nie zawiera żadnego badania z KPV (zapytanie z 1 listopada 2026 roku). FDA, przygotowując w 2026 roku ocenę KPV, przeszukała PubMed, Embase i własną bazę zgłoszeń działań niepożądanych FAERS. Nie znalazła badań klinicznych, danych o ekspozycji u ludzi, opisów przypadków ani zgłoszeń działań niepożądanych do 3 grudnia 2025 roku. Nie znalazła też publikacji, w których jakikolwiek produkt z KPV, apteczny czy inny, podano by ludziom (dokument informacyjny FDA, 2026).

Ta ocena powstała przy okazji listy 503A, czyli wykazu substancji, z których amerykańskie apteki mogą sporządzać leki recepturowe. KPV zgłoszono do niej jako składnik preparatu „na gojenie ran i stany zapalne, np. łuszczycę i egzemę”. Nominację wycofano, ale FDA oceniła peptyd z własnej inicjatywy i uznała, że kryteria przemawiają przeciw wpisaniu go na listę. Agencja podkreśliła brak jakichkolwiek danych o ludziach. Zauważyła też, że serwisy internetowe promują KPV samodzielnie oraz w połączeniach z BPC-157 i TB-500 do celów, dla których brakuje potwierdzenia w badaniach u ludzi (dokument informacyjny FDA, 2026).

Komitet doradczy FDA do spraw leków recepturowych zagłosował 23 lipca 2026 roku inaczej niż eksperci agencji. Za wpisaniem KPV na listę padło 8 głosów, przeciw 6, jedna osoba wstrzymała się (McDermott Will & Schulte, 2026). Głosowanie jest doradcze, a decyzję podejmuje FDA. Do dnia publikacji nie zapadła. Na stronie FDA o substancjach do leków recepturowych, które mogą stwarzać istotne ryzyko, KPV figuruje z adnotacją o braku jakichkolwiek danych o ekspozycji ludzi. Agencja dodaje, że nie wie, czy peptyd szkodziłby po podaniu ludziom (FDA, 2026).

Brak danych u ludzi ma praktyczne konsekwencje. Nie wiadomo, czy wolny peptyd przetrwałby trawienie i dotarł do jelita grubego, skoro u myszy pomagały mu nanonośniki i hydrożele. Nie wiadomo też, czy wywołuje odpowiedź immunologiczną. Przegląd z 2026 roku wymienia KPV wśród peptydów promowanych w kulturystyce, między innymi na regenerację i na stany zapalne. Autorzy podsumowują, że dowody kliniczne dla całej tej grupy są ograniczone (Coutinho i wsp., 2026, PMID 41880199). Szerszy obraz peptydów i SARM-ów badanych w tym kontekście daje nasz przewodnik o peptydach i SARM-ach na masę.

KPV z BPC-157 — co wiadomo o połączeniu

W katalogach peptydów w kapsułkach KPV często występuje w parze z BPC-157, także u nas: ARG BPC-157 + KPV. Uzasadnienie jest mechanistyczne. BPC-157 opisywano w modelach wrzodów i uszkodzeń tkanek jako związek cytoprotekcyjny i proangiogenny, a KPV jako hamulec sygnału zapalnego, więc każdy z nich ma inny punkt uchwytu. Ten tok myślenia wyjaśnia wpis o kapsułkach BPC-157.

Dane o połączeniu to inna sprawa. W PubMed zapytanie łączące BPC-157 z KPV zwraca jedną pozycję i jest to przegląd o peptydach w recepturze aptecznej, a nie badanie (Willis i Vu, 2026, PMID 42752426). Żadna praca nie sprawdzała, czy oba peptydy podane razem działają inaczej niż osobno, ani w probówce, ani u zwierząt. Komplementarność mechanizmów jest więc założeniem, a nie wynikiem. Dotyczy to też wpisu o BPC-157 i TB-500, gdzie o KPV nie ma mowy, bo i tam dane o połączeniach kończą się na założeniach.

Osobne pytanie dotyczy formy doustnej w badaniach. Za nią przemawia transporter PepT1, który u gryzoni przenosił peptyd do komórek nabłonka. W pracy z 2008 roku myszy dostawały KPV w wodzie do picia (Dalmasso i wsp., 2008). Największy efekt uzyskano jednak, gdy peptyd zamknięto w nanocząstkach celowanych do okrężnicy (Laroui i wsp., 2010; Xiao i wsp., 2017). Dla wolnego peptydu bez nośnika podobnych danych nie ma. Tożsamość i czystość partii potwierdza dokument analityczny, a jak go czytać, opisujemy w materiale o certyfikacie analizy.

Status regulacyjny

Rejestracji KPV jako leku nie znamy w żadnym kraju. FDA stwierdziła, że nie ma dla niego monografii w Farmakopei Amerykańskiej, Europejskiej ani Japońskiej i że nie jest składnikiem żadnego zatwierdzonego leku (dokument informacyjny FDA, 2026). W danych EMA o produktach leczniczych w UE (art. 57, stan na 9 października 2026 roku) peptyd nie występuje. Baza Drugs@FDA nie zawiera żadnego produktu z KPV (sprawdzone 1 listopada 2026 roku). W USA trwa opisana wyżej procedura dotycząca listy 503A, która nie jest rejestracją leku, lecz zgodą na sporządzanie leków recepturowych.

Nie ma też autoryzacji jako składnik żywności ani suplementu diety w Unii Europejskiej. Odczynnik z naszego katalogu, KPV, jest materiałem do badań laboratoryjnych. Zdania o „naturalnym peptydzie na jelita” z serwisów sprzedażowych odnoszą się do wyników na myszach, a nie do produktu, który ktoś przebadał u ludzi.

Nota antydopingowa

Lista Zabroniona WADA 2026 nie wymienia KPV z nazwy. Nie oznacza to zgody na jego stosowanie w sporcie. Klasa S0 obejmuje każdą substancję farmakologiczną, której żaden rządowy organ regulacyjny nie dopuścił jako leku u ludzi, w tym związki w fazie badań przedklinicznych. KPV spełnia ten warunek, więc podlega klasie S0 i jest zabroniony w każdym czasie, podczas zawodów i poza nimi. Lista 2027, obowiązująca od 1 stycznia 2027 roku, wymienia w klasie S0 wprost „peptydy” (USADA, 2026).

Część kart produktów w sklepach pisze, że KPV „nie figuruje na liście”. To zdanie jest prawdziwe i mylące zarazem, bo dla związków bez rejestracji o zakazie przesądza klasa S0, a nie wymienienie z nazwy. Zasady klasyfikacji, także dla związków badawczych, wyjaśnia nasz przewodnik o Liście Zabronionej WADA. Ostatnie słowo należy do WADA i POLADA.

Najczęściej zadawane pytania

KPV peptyd — co to jest?
Tripeptyd Lys-Pro-Val, czyli trzy ostatnie aminokwasy hormonu α-MSH. Zachowuje działanie przeciwzapalne hormonu widoczne w modelach komórkowych i zwierzęcych, a nie wpływa na pigmentację skóry.

Czy KPV to naturalny lek na jelita?
Nie. Wyniki pochodzą z mysich modeli zapalenia jelita grubego, często z peptydem zamkniętym w nanocząstkach. Badań u ludzi z chorobami zapalnymi jelit nie ma, a rejestracji KPV jako leku nie znamy w żadnym kraju.

Czy KPV działa przez receptory melanokortynowe?
Według dostępnych danych nie. Nie wiązał tych receptorów w hodowlach, a u myszy bez działającego receptora MC1 działał tak samo. Wnika do komórek przez transporter PepT1, a białko, z którym wiąże się w środku, pozostaje nieznane.

Czy połączenie KPV z BPC-157 ma dowody?
Nie ma badań, które sprawdzałyby oba peptydy razem. Para w kapsułkach opiera się na założeniu, że różne mechanizmy się uzupełniają, i to założenie nie zostało przetestowane.

Dlaczego nie ma tu dawkowania KPV?
Bo dla KPV nie istnieją dane kliniczne, z których dałoby się wyprowadzić jakiekolwiek liczby, a odczynnik z naszego katalogu nie jest przeznaczony do podawania ludziom. Ilości z badań na myszach dotyczą zwierząt i nanonośników, nie ludzi.

Czy KPV jest zakazany w sporcie?
Tak. Nie znamy jego dopuszczenia jako leku w żadnym kraju, więc podlega klasie S0 Listy Zabronionej WADA, zabronionej w każdym czasie. Lista 2027 wymienia peptydy w tej klasie wprost.

Podsumowanie

KPV to C-końcowy fragment α-MSH, który hamuje sygnał zapalny bez udziału receptorów melanokortynowych i bez wpływu na pigmentację. Do komórek nabłonka jelitowego wchodzi przez transporter PepT1. Najmocniejsze dane to mysie modele zapalenia jelita grubego z lat 2008–2017, w których peptyd łagodził zapalenie, zwłaszcza podany w nanonośnikach celowanych do okrężnicy. Badań u ludzi nie ma, co potwierdziła FDA w 2026 roku, a komitet doradczy agencji głosował za wpisaniem KPV na listę 503A wbrew ocenie jej ekspertów. Połączenie z BPC-157 nie było badane. Jako związek bez rejestracji KPV podlega klasie S0 Listy WADA.

Dokumentacja produktowa

Karty odczynników z dokumentacją partii: KPV oraz blend ARG BPC-157 + KPV. Związki badane pod kątem odporności i zapalenia zbiera kategoria odczynniki w kontekście odporności, a peptydy o profilu przeciwzapalnym i anksjolitycznym kategoria odczynniki w kontekście samopoczucia. Tożsamość i czystość każdej partii potwierdza certyfikat analizy.

Bibliografia

1. Brzoska T, Luger TA, Maaser C, i wsp. Alpha-melanocyte-stimulating hormone and related tripeptides: biochemistry, antiinflammatory and protective effects in vitro and in vivo, and future perspectives for the treatment of immune-mediated inflammatory diseases. Endocr Rev. 2008;29(5):581-602. doi:10.1210/er.2007-0027. PMID: 18612139
2. Catania A, Gatti S, Colombo G, i wsp. Targeting melanocortin receptors as a novel strategy to control inflammation. Pharmacol Rev. 2004;56(1):1-29. doi:10.1124/pr.56.1.1. PMID: 15001661
3. Getting SJ, Schiöth HB, Perretti M. Dissection of the anti-inflammatory effect of the core and C-terminal (KPV) alpha-melanocyte-stimulating hormone peptides. J Pharmacol Exp Ther. 2003;306(2):631-637. doi:10.1124/jpet.103.051623. PMID: 12750433
4. Muceniece R, Krigere L, Süli-Vargha H, i wsp. Effects of alpha-melanotropin C-terminal tripeptide analogues on macrophage NO production. Peptides. 2003;24(5):701-707. doi:10.1016/s0196-9781(03)00128-1. PMID: 12895656
5. Schiöth HB, Muceniece R, Mutule I, i wsp. New melanocortin 1 receptor binding motif based on the C-terminal sequence of alpha-melanocyte-stimulating hormone. Basic Clin Pharmacol Toxicol. 2006;99(4):287-293. doi:10.1111/j.1742-7843.2006.pto_459.x. PMID: 17040213
6. Dalmasso G, Charrier-Hisamuddin L, Nguyen HT, i wsp. PepT1-mediated tripeptide KPV uptake reduces intestinal inflammation. Gastroenterology. 2008;134(1):166-178. doi:10.1053/j.gastro.2007.10.026. PMID: 18061177
7. Kannengiesser K, Maaser C, Heidemann J, i wsp. Melanocortin-derived tripeptide KPV has anti-inflammatory potential in murine models of inflammatory bowel disease. Inflamm Bowel Dis. 2008;14(3):324-331. doi:10.1002/ibd.20334. PMID: 18092346
8. Laroui H, Dalmasso G, Nguyen HT, i wsp. Drug-loaded nanoparticles targeted to the colon with polysaccharide hydrogel reduce colitis in a mouse model. Gastroenterology. 2010;138(3):843-853.e1-2. doi:10.1053/j.gastro.2009.11.003. PMID: 19909746
9. Xiao B, Xu Z, Viennois E, i wsp. Orally Targeted Delivery of Tripeptide KPV via Hyaluronic Acid-Functionalized Nanoparticles Efficiently Alleviates Ulcerative Colitis. Mol Ther. 2017;25(7):1628-1640. doi:10.1016/j.ymthe.2016.11.020. PMID: 28143741
10. Viennois E, Ingersoll SA, Ayyadurai S, i wsp. Critical role of PepT1 in promoting colitis-associated cancer and therapeutic benefits of the anti-inflammatory PepT1-mediated tripeptide KPV in a murine model. Cell Mol Gastroenterol Hepatol. 2016;2(3):340-357. doi:10.1016/j.jcmgh.2016.01.006. PMID: 27458604
11. Gravina AG, Pellegrino R, Durante T, i wsp. The Melanocortin System in Inflammatory Bowel Diseases: Insights into Its Mechanisms and Therapeutic Potentials. Cells. 2023;12(14):1889. doi:10.3390/cells12141889. PMID: 37508552
12. Böhm M, Luger T. Are melanocortin peptides future therapeutics for cutaneous wound healing? Exp Dermatol. 2019;28(3):219-224. doi:10.1111/exd.13887. PMID: 30661264
13. An SH, Park JY, Lee SJ. KPV attenuates adipogenesis and lipid metabolism through modulation of ROS-mediated AKT/mTORC1/PPARγ signaling. Tissue Cell. 2026;104(Pt 1):103837. doi:10.1016/j.tice.2026.103837. PMID: 42585803
14. Coutinho LFD, de Oliveira Neves LF, Camilo RP. A new era of doping? Use of peptide and peptide-analog drugs in recreational and professional sport and bodybuilding: a critical review. J Sports Med Phys Fitness. 2026;66(7):880-885. doi:10.23736/S0022-4707.26.17773-1. PMID: 41880199
15. Willis J, Vu N. Synthetic Peptides in Pharmacy Compounding: Analysis of PCAC Recommendations and Industry Safety Standards. Int J Pharm Compd. 2026;30(4):329-336. PMID: 42752426
16. U.S. Food and Drug Administration. FDA Briefing Document: KPV-Related Bulk Drug Substances (KPV (free base) and KPV acetate). Posiedzenie Pharmacy Compounding Advisory Committee 23–24.07.2026. fda.gov (dostęp 01.11.2026)
17. U.S. Food and Drug Administration. Certain bulk drug substances for use in compounding that may present significant safety risks. fda.gov (dostęp 01.11.2026)
18. McDermott Will & Schulte. Bulk-list bound? PCAC backs majority of peptides in two-day public meeting. 27.07.2026. mcdermottlaw.com (dostęp 01.11.2026)
19. National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary, CID 125672, Lys-Pro-Val (CAS 67727-97-3). pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (dostęp 01.11.2026)
20. ClinicalTrials.gov. Zapytanie „KPV” — 0 badań. clinicaltrials.gov (dostęp 01.11.2026)
21. World Anti-Doping Agency. Lista Zabroniona 2026 (przekład polski: Polska Agencja Antydopingowa). antydoping.pl (dostęp 01.11.2026)
22. U.S. Anti-Doping Agency. Athlete Advisory: What’s New on the 2027 WADA Prohibited List? (06.10.2026). usada.org (dostęp 01.11.2026)