Przejdź do treści

Złóż zamówienie do godziny 12:00, a otrzymasz je już kolejnego dnia!

Wyszukiwarka

Czego szukasz?

Wpisz co najmniej 2 znaki, aby zobaczyć podpowiedzi.

Bronchogen

Bronchogen

Bronchogen 20 mg to syntetyczny krótki peptyd regulatorowy z rodziny tkankowo-specyficznych bioregulatorów szkoły Khavinsona, tradycyjnie wiązany z tetrapeptydem Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL) i przypisywany nabłonkowi oskrzelowo-płucnemu. Research Use Only.

199,00 zł
Kup więcej, zapłać mniej
Szybka wysyłka
Opcje dostawy w koszyku Darmowa dostawa od 800 zł
Zwroty zgodnie z regulaminem

Bronchogen 20 mg — peptyd bioregulator oskrzeli i płuc (ADEL)

  • Bronchogen 20 mg to syntetyczny krótki peptyd regulatorowy z rodziny tkankowo-specyficznych bioregulatorów szkoły Khavinsona, tradycyjnie wiązany z tetrapeptydem Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL) i przypisywany nabłonkowi oskrzelowo-płucnemu.

Bronchogen jako odczynnik badawczy nigdy nie uzyskał rejestracji jako produkt leczniczy w UE, USA ani innej jurysdykcji. Należy go wyraźnie odróżnić od Taxorest — preparatu peptydowego z linii Cytomax obecnego w obrocie rosyjskim w kategorii odżywczo-regulacyjnej dla układu oddechowego. Bronchogen w obrocie odczynnikowym — w tym w formacie fiolki liofilizatu do rekonstytucji — to materiał Research Use Only i nie jest zamiennikiem produktu leczniczego ani środka spożywczego.

Brak autoryzacji EMA/FDA jako leku oraz brak autoryzacji EFSA jako składnika suplementu diety. Bronchogen nie jest lekiem na astmę, POChP ani żadne schorzenie układu oddechowego — komunikacja produktu jako „peptydu na oddychanie”, „wsparcia dla płuc”, „regeneracji oskrzeli” czy „naturalnego leku oddechowego” jest sprzeczna z ramą Research Use Only.

Bronchogen to syntetyczny krótki peptyd regulatorowy wywodzący się z koncepcji peptydowej bioregulacji rozwijanej w St. Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology pod kierunkiem Władimira Khavinsona. W tej szkole badawczej Bronchogen należy do rodziny tkankowo-specyficznych peptydów regulatorowych (nazewnictwo z końcówką „-gen”), tradycyjnie wiązanych z tetrapeptydem o sekwencji Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL). Założeniem koncepcyjnym całej grupy jest, że krótkie, kilkuaminokwasowe peptydy wykazują powinowactwo do tkanki, z której zostały pierwotnie wyizolowane lub której dotyczy ich projektowanie — w przypadku Bronchogenu jest to nabłonek oskrzelowo-płucny i tkanka układu oddechowego.

Odczynnik należy do linii Endogenic — materiałów odwzorowujących cząsteczki o pochodzeniu endogennym lub bezpośrednio od nich wyprowadzonych, dostarczanych do badań nad peptydową bioregulacją tkanki oddechowej. Ten odczynnik dostarcza Bronchogen w formacie fiolki liofilizatu 20 mg do samodzielnej rekonstytucji — suchego proszku, który badacz przeprowadza w roztwór roboczy wodą bakteriostatyczną pod parametry zaplanowanego eksperymentu. Format liofilizatu zapewnia dłuższą trwałość materiału przed rozpuszczeniem oraz swobodę doboru stężenia roboczego, w odróżnieniu od gotowych roztworów o stężeniu ustalonym fabrycznie. Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową, COA dostępne dla każdej partii.

Opis ogólny — peptydowa bioregulacja w szkole Khavinsona

Koncepcja peptydowej bioregulacji opiera się na obserwacji, że krótkie peptydy złożone z dwóch do czterech reszt aminokwasowych mogą wpływać na funkcję komórek w sposób tkankowo-specyficzny. Władimir Khavinson i współpracownicy w serii prac (Khavinson 2002; Anisimov, Khavinson 2010) postawili hipotezę, że tego rodzaju peptydy stanowią element wewnętrznego systemu regulacji, który steruje ekspresją genów w odpowiedzi na stan funkcjonalny i wiek tkanki.

W ramach tej koncepcji wyodrębniono całą rodzinę peptydów badawczych przypisanych do konkretnych narządów: szyszynki, grasicy, naczyń, serca, wątroby, trzustki, prostaty — oraz oskrzeli i płuc, dla których nazwą roboczą stał się Bronchogen. Mechanistycznie szkoła ta proponuje, że krótkie peptydy regulatorowe wnikają do komórki, a następnie oddziałują z określonymi miejscami w nici DNA lub z białkami regulującymi transkrypcję, modulując w ten sposób ekspresję genów istotnych dla danego typu komórki.

W modelach hodowli tkankowych obserwowano wpływ peptydów tej rodziny na proliferację i różnicowanie komórek pochodzących z tkanki „macierzystej” peptydu (Chalisova et al. — tissue-specific peptide effects). Hipoteza tkankowej specyficzności jest jednym z najbardziej charakterystycznych — i jednocześnie najbardziej dyskusyjnych — elementów tej koncepcji, ponieważ wymaga mechanizmu rozpoznawania tkanki przez bardzo krótką sekwencję peptydową. W szerszym ujęciu rodzina krótkich peptydów regulatorowych Khavinsona obejmuje kilka powtarzających się motywów badawczych:

  • Tkankowo-specyficzna modulacja ekspresji genów — hipoteza interakcji krótkich peptydów z sekwencjami DNA i czynnikami transkrypcyjnymi
  • Wpływ na proliferację i różnicowanie komórek w hodowlach tkankowych pochodzących z narządu „macierzystego” peptydu
  • Działanie cytoprotekcyjne i antyoksydacyjne w modelach komórkowych poddanych stresowi (oksydacyjnemu, niedotlenieniu, ekspozycji na czynniki drażniące)
  • Kontekst gerontologiczny — peptydy jako hipotetyczne modulatory procesów związanych ze starzeniem tkanek (Khavinson 2002; Anisimov, Khavinson 2010)
  • Krótka sekwencja i mała masa cząsteczkowa — tetra- i tripeptydy, projektowane jako fragmenty większych regulatorów tkankowych

Bronchogen zajmuje w tej rodzinie miejsce peptydu tkankowo-specyficznego dla nabłonka oskrzelowo-płucnego — narzędzia do badania koncepcji peptydowej bioregulacji komórki dróg oddechowych, jej ochrony, regeneracji nabłonka i odporności na stres w modelach eksperymentalnych. Tę samą logikę narządowo-specyficzną odwzorowują pokrewne bioregulatory linii: Cardiogen dla tkanki serca, Prostamax dla prostaty, Livagen dla wątroby oraz Pancragen dla trzustki. W tej samej linii bioregulatorów oddechowych literatura szkoły bioregulacji rozpatruje również odpowiednik Taxorest (linia Cytomax) — produkt o odrębnym statusie obrotowym w Rosji, którego nie należy mylić z odczynnikiem badawczym (rozróżnienie omówione poniżej).

Czym jest Bronchogen?

Pod względem chemicznym Bronchogen wiązany jest tradycyjnie z liniowym tetrapeptydem o sekwencji Ala-Asp-Glu-Leu. W formacie fiolki dostarczany jest jako liofilizat 20 mg do samodzielnej rekonstytucji.

  • Nazwa zwyczajowa: Bronchogen, peptyd bioregulator oskrzeli/płuc, peptyd oddechowy
  • Sekwencja (tradycyjnie przypisywana): Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL) — alanylo-asparaginylo-glutamylo-leucyna; sekwencja do weryfikacji w COA partii
  • Klasa chemiczna: syntetyczny krótki peptyd regulatorowy (tetrapeptyd); rodzina peptydów bioregulatorów szkoły Khavinsona, linia tkankowo-specyficzna dla nabłonka oskrzelowo-płucnego
  • Numer CAS: do weryfikacji w COA partii
  • Masa molowa: zależna od potwierdzonej sekwencji; dla wariantu ADEL rzędu ok. 446 g/mol (wartość orientacyjna — wiążąca jest masa z analizy MS partii)
  • Postać dostarczana: liofilizat (sterylny proszek) w fiolce, 20 mg; do rekonstytucji wodą bakteriostatyczną przez badacza; czystość ≥98% HPLC
  • Pochodzenie koncepcyjne: koncepcja peptydowej bioregulacji Khavinsona (St. Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology); linia Endogenic; odpowiednik obrotowy: Taxorest (linia Cytomax, Rosja)

Tabela charakterystyki

Parametr Wartość Uwaga
Sekwencja Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL) tradycyjnie przypisywana — do weryfikacji w COA
Numer CAS do weryfikacji w COA partii tożsamość rozstrzyga MS partii
Masa molowa ok. 446 g/mol (wariant ADEL) wartość orientacyjna; wiążąca jest masa z MS
Klasa tetrapeptyd regulatorowy oddechowy rodzina bioregulatorów Khavinsona
Postać liofilizat (biały/białawy proszek) fiolka 20 mg, do rekonstytucji
Masa peptydu w fiolce 20 mg przed rekonstytucją
Czystość ≥98% HPLC detekcja UV, weryfikacja per batch
Odpowiednik obrotowy Taxorest (Cytomax, Rosja) odrębny byt regulacyjny — nie ten odczynnik

Pochodzenie: Bronchogen wywodzi się z programu badawczego nad peptydami tkankowo-specyficznymi prowadzonego w St. Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology. W ramach tego programu peptydy projektowano jako krótkie fragmenty regulatorowe przypisane do określonych narządów, a następnie badano ich wpływ na komórki danej tkanki w hodowlach oraz w modelach zwierzęcych. Bronchogen przypisano do nabłonka oskrzelowo-płucnego i tkanki układu oddechowego.

Należy podkreślić, że dokładna sekwencja oraz tożsamość chemiczna peptydów tej rodziny w obrocie odczynnikowym bywa niejednolita — dlatego sekwencja i masa molowa każdej partii Bronchogenu wymagają potwierdzenia w certyfikacie analizy (COA), a sekwencja ADEL podawana jest jako tradycyjnie przypisywana, nie jako bezwarunkowo ustalona tożsamość każdego materiału na rynku.

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Bronchogen rozpatrywany jest w literaturze przez pryzmat koncepcji peptydowej bioregulacji tkankowo-specyficznej. Poniższy opis odnosi się do hipotez i obserwacji z modeli przedklinicznych — nie do potwierdzonego mechanizmu klinicznego u człowieka. Profil obserwowany i postulowany w modelach przedklinicznych:

  1. Tkankowo-specyficzna peptydowa bioregulacja nabłonka oddechowego — centralna hipoteza szkoły Khavinsona zakłada, że krótkie peptydy regulatorowe wnikają do komórki i modulują ekspresję genów poprzez interakcję z określonymi sekwencjami DNA lub z aparatem transkrypcyjnym. W przypadku Bronchogenu dotyczy to genów istotnych dla funkcji, przeżycia i różnicowania komórek nabłonka oskrzelowo-płucnego; w badaniach biofizycznych obserwowano wpływ samego tetrapeptydu Ala-Asp-Glu-Leu na termostabilność DNA. Mechanizm: postulowana modulacja transkrypcji, a nie klasyczne pobudzanie receptora błonowego (Khavinson 2002; Monaselidze et al. 2011)
  2. Modulacja funkcji nabłonka oddechowego i lokalnej odpowiedzi tkankowej — w modelach hodowli tkankowych oraz w modelach tkanki oddechowej badano wpływ peptydów tej rodziny na funkcję komórek nabłonka, integralność warstwy nabłonkowej i parametry lokalnej odpowiedzi tkankowej; dla Bronchogenu kontekstem badawczym jest funkcjonalna kondycja nabłonka dróg oddechowych w warunkach eksperymentalnych (Kuzubova et al. 2015 — bronchial epithelium peptide bioregulation)
  3. Działanie antyoksydacyjne i przeciwzapalne w tkance oddechowej — w modelach tkanki oddechowej poddanej stresowi oksydacyjnemu lub ekspozycji na czynniki drażniące badano potencjał ochronny peptydu wobec uszkodzeń komórkowych; kontekst badawczy obejmuje ochronę nabłonka przed reaktywnymi formami tlenu oraz modulację markerów zapalnych w tkance oddechowej
  4. Wsparcie regeneracji nabłonka oddechowego — postulowany wpływ na parametry odnowy komórkowej, odbudowę warstwy nabłonkowej i przeżywalność komórek nabłonka, rozpatrywany w modelach hodowlanych w ramach ogólnej koncepcji bioregulacji tkanki oddechowej

Charakterystyka peptydów tej rodziny (na podstawie literatury szkoły bioregulacji):

  • Krótka sekwencja (tetrapeptyd) i mała masa cząsteczkowa — typowe dla projektowanych fragmentów regulatorowych
  • Postulowana zdolność wnikania do komórki i oddziaływania na poziomie jądrowym — hipoteza wymagająca dalszej weryfikacji mechanistycznej
  • Działanie opisywane jako modulujące i kontekstowe, a nie pobudzające w sposób klasyczny — peptyd ma w założeniu „normalizować” funkcję komórki, nie wymuszać jednokierunkowej odpowiedzi
  • Profil farmakokinetyczny u człowieka: niescharakteryzowany dla odczynnika; brak danych z badań klinicznych z randomizacją

Ważne rozróżnienie — rosyjska szkoła, Bronchogen vs Taxorest, peptyd vs lek oddechowy

Trzy rozgraniczenia są tu krytyczne i nie wolno ich zlewać w jedno.

Pierwsze — pochodzenie danych. Koncepcja peptydowej bioregulacji tkankowo-specyficznej to oryginalny, konsekwentnie rozwijany dorobek rosyjskiej szkoły naukowej (St. Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology). Cechuje go ograniczona niezależna replikacja poza ośrodkami macierzystymi oraz znaczna część literatury w języku rosyjskim. Dane dla Bronchogenu pochodzą z modeli komórkowych i zwierzęcych — nie z dużych badań klinicznych z randomizacją. To nie dyskwalifikuje koncepcji, ale wyznacza granicę interpretacji: obserwacje są wstępne i wymagają potwierdzenia.

Drugie — Bronchogen (odczynnik RUO) vs Taxorest (produkt obrotowy). To dwa odrębne byty regulacyjne. Taxorest to peptydowy produkt z linii Cytomax obecny w obrocie rosyjskim w kategorii odżywczo-regulacyjnej dla układu oddechowego. Bronchogen w obrocie odczynnikowym to materiał Research Use Only — odczynnik chemiczny do badań laboratoryjnych, bez rejestracji jako lek ani środek spożywczy w UE, USA ani innej jurysdykcji. Odczynnik Bronchogen RUO nie jest zamiennikiem produktu Taxorest i nie zastępuje konsultacji medycznej ani produktu leczniczego.

Trzecie — peptyd bioregulator vs lek na schorzenia oddechowe. Bronchogen nie jest lekiem na astmę, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP), infekcje dróg oddechowych ani żadne inne schorzenie układu oddechowego. Peptyd bioregulator to narzędzie badawcze do studiów nad hipotezą tkankowo-specyficznej modulacji nabłonka oddechowego — nie substytut zarejestrowanej farmakoterapii oddechowej (wziewnych glikokortykosteroidów, leków rozszerzających oskrzela, antybiotyków, leków biologicznych). Osoba z objawami oddechowymi wymaga diagnostyki i leczenia przez lekarza; odczynnik badawczy nie ma tu żadnego zastosowania.

Zastosowania w badaniach naukowych

Bronchogen w formacie fiolki liofilizatu wykorzystywany jest jako odczynnik w pracach badawczych nad koncepcją peptydowej bioregulacji tkankowo-specyficznej tkanki oddechowej, dostarczany w formie do samodzielnej rekonstytucji pod parametry eksperymentu. W modelach in vitro (hodowle nabłonka oskrzelowego, hodowle tkankowe układu oddechowego, modele stresu oksydacyjnego i ekspozycji na czynniki drażniące) bada się jego wpływ na żywotność komórek, regenerację nabłonka, różnicowanie oraz markery uszkodzenia oksydacyjnego i zapalenia.

W modelach in vivo (modele zwierzęce stosowane przez ośrodki bioregulacji) rozpatrywano wpływ peptydów tej rodziny na parametry tkankowe związane z ochroną nabłonka, regeneracją i starzeniem tkanki oddechowej. Konkretne kierunki badawcze obejmują:

  • Koncepcja peptydowej bioregulacji tkankowej — Bronchogen jako modelowy peptyd tkankowo-specyficzny dla nabłonka oskrzelowo-płucnego; badania hipotezy modulacji ekspresji genów przez krótkie peptydy w komórkach dróg oddechowych
  • Modele ochrony nabłonka oddechowego — ocena potencjału ochronnego wobec stresu oksydacyjnego i ekspozycji na czynniki drażniące w hodowlach nabłonka oskrzelowego
  • Badania regeneracji nabłonka — wpływ peptydu na parametry odnowy komórkowej, odbudowę warstwy nabłonkowej i przeżywalność komórek w modelach hodowlanych
  • Modele odpowiedzi zapalnej w tkance oddechowej — charakteryzacja wpływu peptydu na markery zapalne i lokalną odpowiedź tkankową w warunkach eksperymentalnych
  • Gerontologia eksperymentalna — peptydy bioregulatory jako narzędzia do badania procesów związanych ze starzeniem tkanki oddechowej (Anisimov, Khavinson 2010)
  • Weryfikacja niezależna i metodologiczna — replikacja obserwacji szkoły bioregulacji w niezależnych laboratoriach, w tym potwierdzanie tożsamości chemicznej i sekwencji badanego materiału

Podsumowanie

Bronchogen 20 mg dostarcza syntetyczny krótki peptyd regulatorowy (tradycyjnie wiązany z tetrapeptydem Ala-Asp-Glu-Leu, ADEL) z rodziny tkankowo-specyficznych bioregulatorów szkoły Władimira Khavinsona (St. Petersburg Institute of Bioregulation and Gerontology), linia Endogenic — w formie fiolki liofilizatu 20 mg do samodzielnej rekonstytucji wodą bakteriostatyczną. Peptyd przypisywany jest nabłonkowi oskrzelowo-płucnemu, a koncepcyjnym założeniem jest modulacja ekspresji genów komórki dróg oddechowych przez krótki peptyd — hipoteza obejmująca cztery główne wątki: tkankowo-specyficzną bioregulację nabłonka oddechowego, modulację funkcji nabłonka i lokalnej odpowiedzi tkankowej, działanie antyoksydacyjne/przeciwzapalne w tkance oddechowej oraz wsparcie regeneracji nabłonka.

Cała koncepcja pozostaje rozwijana głównie przez rosyjską szkołę naukową i charakteryzuje się ograniczoną niezależną replikacją — dane pochodzą z modeli komórkowych i zwierzęcych, bez dużych badań klinicznych z randomizacją. Należy odróżnić odczynnik badawczy Bronchogen od produktu obrotowego Taxorest (linia Cytomax, Rosja) oraz od leku na schorzenia oddechowe — Bronchogen nie jest lekiem na astmę ani POChP i nie zastępuje farmakoterapii oddechowej.

Status regulacyjny — wyłącznie Research Use Only; status WADA: nie figuruje na liście. Sekwencja każdej partii wymaga potwierdzenia w COA.

Bibliografia

  1. Khavinson VKh (2002). Peptides and Ageing. PubMed
  2. Khavinson VK, Popovich IG, Linkova NS, et al. (2021). Peptide Regulation of Gene Expression: A Systematic Review. PubMed
  3. Monaselidze JR, Khavinson VKh, Gorgoshidze MZ, et al. (2011). Effect of the peptide bronchogen (Ala-Asp-Glu-Leu) on DNA thermostability. PubMed
  4. Kuzubova NA, Lebedeva ES, Dvorakovskaya IV, et al. (2015). Modulating Effect of Peptide Therapy on the Morphofunctional State of Bronchial Epithelium in Rats with Obstructive Lung Pathology. PubMed
  5. Anisimov VN, Khavinson VKh (2010). Peptide bioregulation of aging: results and prospects. PubMed
  6. Chalisova NI, Linkova NS, Zhekalov AN, et al. (2015). Peptide Regulation of Cells Renewal Processes in Kidney Tissue Cultures from Young and Old Animals. PubMed

Odczynnik chemiczny Research Use Only. Bronchogen 20 mg (linia Endogenic) w katalogu Pro-Body nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do podawania ludziom ani zwierzętom poza kontrolowanym środowiskiem eksperymentalnym. Bronchogen to krótki peptyd bioregulator oskrzelowo-płucny szkoły Khavinsona, tradycyjnie wiązany z tetrapeptydem Ala-Asp-Glu-Leu (ADEL) — sekwencja i masa potwierdzona spektrometrią masową w COA partii rozstrzygają tożsamość.

Bronchogen nie jest zarejestrowany jako lek w UE ani USA, nie jest lekiem na astmę, POChP ani inne schorzenie układu oddechowego i nie zastępuje zarejestrowanej farmakoterapii oddechowej; należy go odróżniać od produktu obrotowego Taxorest (linia Cytomax). Informacje w opisie mają charakter edukacyjno-naukowy i odnoszą się do obserwacji raportowanych w piśmiennictwie przedklinicznym — nie stanowią porady medycznej ani instrukcji podania.