Przejdź do treści

Złóż zamówienie do godziny 12:00, a otrzymasz je już kolejnego dnia!

Wyszukiwarka

Czego szukasz?

Wpisz co najmniej 2 znaki, aby zobaczyć podpowiedzi.

L-Carnitine 400 mg/1 ml - 10 ml
L-Carnitine 400 mg/1 ml - 10 ml

L-Carnitine 400 mg/1 ml – 10 ml

L-karnityna (L-carnitine, lewokarnityna) 400 mg/ml — jałowy roztwór do iniekcji domięśniowych w pojedynczej fiolce 10 ml (4000 mg), czystość ≥98% HPLC, MS confirmation, COA per batch. Wariant standardowy w rodzinie iniekcyjnej: cząsteczka transportowa wahadła karnitynowego (CPT1/CPT2) wspierająca transport tłuszczu do mitochondrium i regenerację powysiłkową. Biodostępność i.m. ~100% omija barierę wchłaniania doustnego.

199,00 zł
Szybka wysyłka
Opcje dostawy w koszyku Darmowa dostawa od 800 zł
Zwroty zgodnie z regulaminem
Zobacz raport z analizy laboratoryjnej

L-Carnitine 400 mg/ml — roztwór iniekcyjny

  • L-karnityna (lewokarnityna): stężenie 400 mg/ml.
  • Pojedyncza fiolka 10 ml, łącznie 4000 mg L-karnityny.
  • Charakterystyka produktu, przeciwwskazania i status prawny opisane poniżej.

Informacja o statusie produktu

Specjalistyczny preparat sportowy w formie iniekcyjnej, przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych (21+), do samodzielnej oceny ryzyka. L-karnityna w formie doustnej jest składnikiem ocenianym przez EFSA, jednak roztwór do wstrzyknięć domięśniowych nie jest suplementem diety w polskim i unijnym znaczeniu prawnym. Przed jakąkolwiek decyzją zapoznaj się z sekcją „Status prawny” oraz przeciwwskazaniami na końcu opisu.

OSTRZEŻENIE — WADA, KATEGORIA M2.2 (metody zabronione)

Dożylne i domięśniowe podanie L-karnityny podlega ograniczeniom Światowej Agencji Antydopingowej w ramach kategorii M2.2 — manipulacje chemiczne i fizyczne (iniekcje dożylne/domięśniowe powyżej 100 ml w okresie 12 godzin). Iniekcyjna L-karnityna nie jest substancją zabronioną jako taka, ale droga podania i objętość mogą naruszać przepisy antydopingowe. Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą sprawdzić aktualną listę zabronionych metod oraz progi objętościowe przed jakąkolwiek decyzją dotyczącą stosowania. W razie wątpliwości skonsultuj się z organizacją antydopingową właściwą dla Twojej dyscypliny.

Wstęp

L-karnityna należy do najlepiej przebadanych cząsteczek w fizjologii wysiłku — i jednocześnie do najczęściej nierozumianych. W formie doustnej walczy z barierą biodostępności: tabletka 2-gramowa przekłada się na kilka procent realnie wchłoniętej cząsteczki, a wysycenie puli mięśniowej drogą doustną wymaga tygodni codziennego podawania i obecności insuliny jako „windy” transportującej karnitynę do wnętrza komórki mięśniowej (Stephens et al. 2007). To właśnie ta przeszkoda farmakokinetyczna sprawia, że zaawansowani sportowcy sięgają po formę iniekcyjną — domięśniowe podanie omija przewód pokarmowy i pierwsze przejście przez wątrobę, dostarczając do krążenia praktycznie całą zawartość fiolki.

Niniejszy preparat to roztwór 400 mg/ml w pojedynczej fiolce 10 ml (łącznie 4000 mg L-karnityny). Stężenie 400 mg/ml to wariant standardowy, środkowy w rodzinie iniekcyjnej L-karnityny — mocniejszy od delikatnej wersji L-Carnitine 200mg i łagodniejszy od skoncentrowanego wariantu L-Carnitine 600mg. W praktyce 1 ml roztworu odpowiada 400 mg czystej cząsteczki: dawka startowa to 1 ml (400 mg), zakres standardowy mieści się w 1,5–2 ml (600–800 mg), a górny pułap pojedynczego podania to 5 ml (2000 mg).

Pojedyncza fiolka 10 ml stanowi naturalne wejście w protokół przed decyzją o zakupie zestawu — pozwala przejść pełny mini-cykl oceny tolerancji bez angażowania budżetu na pakiet wielu fiolek.

L-karnityna nie jest stymulantem i nie działa „od pierwszego podania” jak przedtreningówka. Jej rola jest metaboliczna i kumulacyjna: zwiększa pulę cząsteczki dostępnej do transportu kwasów tłuszczowych do mitochondrium, buforuje pulę wolnego koenzymu A i wspiera procesy regeneracyjne po wysiłku (Volek et al. 2002, Wall et al. 2011). Coach Marek ująłby to tak: to narzędzie dla cierpliwych — pracujesz nad pulą mięśniową przez cały cykl, a nie nad jednorazowym kopnięciem energetycznym.

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

L-karnityna pełni funkcję cząsteczki transportowej w jednym z centralnych szlaków energetycznych komórki — wahadle karnitynowym, które przerzuca długołańcuchowe kwasy tłuszczowe przez wewnętrzną błonę mitochondrialną. Bez niej tłuszcz po prostu nie wejdzie tam, gdzie jest spalany.

Transport kwasów tłuszczowych — układ CPT1/CPT2

Długołańcuchowe kwasy tłuszczowe nie przechodzą samodzielnie przez wewnętrzną błonę mitochondrium. Na zewnętrznej błonie enzym palmitoilotransferaza karnitynowa I (CPT1) łączy resztę acylową kwasu tłuszczowego z karnityną, tworząc acylokarnitynę. Ta forma zostaje przetransportowana do macierzy mitochondrialnej, gdzie palmitoilotransferaza karnitynowa II (CPT2) odłącza karnitynę i uwalnia acylo-CoA gotowy do utlenienia. Karnityna wraca na zewnątrz i cykl się powtarza. To wahadło to wąskie gardło β-oksydacji — im większa pula dostępnej karnityny, tym sprawniej przebiega transport substratu tłuszczowego (Karlic i Lohninger 2004).

Beta-oksydacja — uwalnianie energii z tłuszczu

Po dostarczeniu acylo-CoA do macierzy mitochondrialnej rozpoczyna się β-oksydacja — spiralny ciąg reakcji odcinających od łańcucha kwasu tłuszczowego dwuwęglowe fragmenty acetylo-CoA, które zasilają cykl Krebsa i łańcuch oddechowy. Karnityna nie uczestniczy w samej β-oksydacji, ale warunkuje dostarczenie do niej substratu. W kontekście sportowym przekłada się to na sprawniejsze wykorzystanie tłuszczu jako paliwa podczas wysiłku o umiarkowanej intensywności — co przy odpowiednim deficycie kalorycznym wspiera redukcję tkanki tłuszczowej.

Buforowanie puli wolnego koenzymu A

Druga, często pomijana funkcja karnityny to buforowanie stosunku acylo-CoA do wolnego CoA. Podczas intensywnego wysiłku, gdy glikoliza przyspiesza, w macierzy mitochondrialnej gromadzi się acetylo-CoA, a pula wolnego koenzymu A spada. Karnityna przejmuje nadmiar reszt acetylowych, tworząc acetylokarnitynę i odtwarzając wolny CoA, niezbędny do dalszej pracy dehydrogenazy pirogronianowej. Ten mechanizm spowalnia akumulację mleczanu i wspiera utrzymanie tempa metabolizmu tlenowego przy rosnącej intensywności (Stephens et al. 2007).

Wsparcie regeneracji i ograniczenie uszkodzeń powysiłkowych

Volek i współpracownicy (2002) wykazali, że suplementacja L-karnityną ograniczała markery uszkodzenia mięśni i stresu oksydacyjnego po wysiłku oporowym oraz zmniejszała subiektywne odczucie bólu mięśniowego (DOMS). Mechanizm wiąże się z poprawą przepływu krwi w mięśniu, ograniczeniem hipoksji tkankowej i redukcją uszkodzeń błon komórkowych przez wolne rodniki. Dla zaawansowanego sportowca oznacza to krótszy czas powrotu do pełnej gotowości między ciężkimi jednostkami.

Wpływ na wytrzymałość i ekonomię wysiłku

Wall i współpracownicy (2011) w eleganckim badaniu z 24-tygodniową suplementacją wykazali, że przewlekłe podawanie L-karnityny (przy współpodaży węglowodanów) zwiększało zawartość karnityny w mięśniu o ok. 21%, co przekładało się na oszczędzanie glikogenu przy niższej intensywności oraz mniejszą akumulację mleczanu i wyższą moc wyjściową przy wysiłku o wysokiej intensywności. To jedno z nielicznych badań, które realnie udokumentowało wysycenie puli mięśniowej u ludzi i powiązało je z mierzalną poprawą parametrów wysiłkowych.

PERSPEKTYWA NAUKOWA

Większość mocnych danych o L-karnitynie pochodzi z badań nad formą doustną przy współpodaży węglowodanów (Stephens 2007, Wall 2011). Forma iniekcyjna omija barierę biodostępności doustnej, ale bezpośrednich badań nad domięśniowym podaniem L-karnityny u sportowców jest istotnie mniej niż danych doustnych. Mechanizm transportu tłuszczu (CPT1/CPT2, β-oksydacja) jest dobrze ugruntowany; przeniesienie korzyści z protokołu doustnego na iniekcyjny opiera się głównie na przesłance farmakokinetycznej (wyższa biodostępność), a nie na dużych próbach klinicznych z formą wstrzykiwaną.

Pozycjonowanie wariantu 400 mg/ml — kiedy ten, a kiedy inny

Iniekcyjna L-karnityna występuje w trzech stężeniach, które różnią się objętością potrzebną do podania tej samej dawki i komfortem iniekcji:

  • 200 mg/ml (delikatny): największa objętość przy danej dawce, najłagodniejsza dla tkanki, dobry punkt wejścia dla osób wrażliwych na ból iniekcji lub stawiających pierwsze kroki z formą wstrzykiwaną.
  • 400 mg/ml (standardowy — ten preparat): złoty środek. Dawka standardowa 600–800 mg mieści się w komfortowych 1,5–2 ml, a górny pułap 2000 mg w 5 ml. Najbardziej uniwersalny wybór dla większości zaawansowanych w fazie redukcji.
  • 600 mg/ml (skoncentrowany): najmniejsza objętość przy danej dawce, dla osób, które mają już wyrobioną tolerancję iniekcji i chcą ograniczyć objętość wstrzyknięcia.

Jeśli dopiero wchodzisz w iniekcyjną L-karnitynę i nie wiesz, jak zareaguje Twoja tkanka — pojedyncza fiolka 400 mg/ml jest najrozsądniejszym wyborem startowym. Szerszy kontekst doboru środków lipolitycznych w fazie cut omawia przewodnik po skutecznych spalaczach tłuszczu. Sprawdź dostępność pojedynczej fiolki w sklepie, przejdź mini-cykl oceny tolerancji, a po pozytywnej decyzji przejdź na pakiet z lepszą ekonomią: zestaw 3x L-Carnitine 400mg (+1 gratis).

Zasady bezpieczeństwa

L-karnityna należy do cząsteczek o dobrym profilu tolerancji, jednak forma iniekcyjna wprowadza dodatkowe ryzyka związane z samą drogą podania. Poniższe zasady mają charakter porządkujący, nie medyczny.

Ból i reakcje miejscowe w miejscu iniekcji

Domięśniowe podanie roztworu o stężeniu 400 mg/ml może wiązać się z przemijającym bólem, pieczeniem lub zaczerwienieniem w miejscu wstrzyknięcia. Aby ograniczyć dyskomfort: stosuj jałową technikę, rotuj miejsca iniekcji, ogrzej fiolkę do temperatury ciała przed podaniem i rozdzielaj większe objętości na dwa miejsca. Utrzymujące się zaczerwienienie, obrzęk lub gorączka wymagają konsultacji medycznej.

TMA/TMAO — szlak metaboliczny do świadomej obserwacji

Karnityna jest metabolizowana przez bakterie jelitowe do trimetyloaminy (TMA), która w wątrobie utleniana jest do N-tlenku trimetyloaminy (TMAO) — związku wiązanego w badaniach obserwacyjnych z ryzykiem sercowo-naczyniowym (Koeth et al. 2013). Szlak ten dotyczy głównie przewlekłej podaży doustnej zależnej od mikrobioty jelitowej; forma iniekcyjna omija przewód pokarmowy, co teoretycznie ogranicza konwersję jelitową, ale nie eliminuje metabolizmu wątrobowego. Osoby dbające o profil sercowo-naczyniowy powinny mieć ten mechanizm na uwadze i utrzymywać stosowanie cykliczne, nie ciągłe.

Nerki, tarczyca i interakcje lekowe

  • Niewydolność nerek: eliminacja karnityny jest głównie nerkowa — zaawansowana niewydolność nerek to przeciwwskazanie.
  • Tarczyca: L-karnityna może osłabiać obwodowe działanie hormonów tarczycy (działa jako antagonista obwodowy) — osoby z niedoczynnością tarczycy lub leczone lewotyroksyną powinny zachować ostrożność i obserwować objawy.
  • Kumaryny (antykoagulanty): opisywano nasilenie działania doustnych antykoagulantów (acenokumarol, warfaryna) przez L-karnitynę, co może wydłużać czas protrombinowy (INR). Łączenie wymaga kontroli INR i konsultacji lekarskiej.

Pozostałe zasady

  • Stosuj wyłącznie jałową technikę iniekcji i sprzęt jednorazowy
  • Nie przekraczaj 5 ml (2000 mg) na pojedyncze podanie
  • Stosowanie cykliczne (4–8 tygodni), nie ciągłe
  • Nawodnienie wspiera nerkową eliminację cząsteczki
  • Pamiętaj o ograniczeniach WADA dla iniekcji (kategoria M2.2) — patrz ostrzeżenie na początku opisu

Bezwzględne przeciwwskazania

  • Ciąża i karmienie piersią
  • Wiek poniżej 21 lat
  • Zaawansowana niewydolność nerek
  • Padaczka (opisywano obniżenie progu drgawkowego przy wysokich dawkach)
  • Aktualne leczenie doustnymi antykoagulantami (kumaryny) bez nadzoru i kontroli INR
  • Znana nadwrażliwość na L-karnitynę

Status prawny

Status iniekcyjnej L-karnityny wymaga rozróżnienia dwóch odrębnych ram: formy doustnej (ocenianej żywnościowo) oraz formy wstrzykiwanej (poza ramą suplementu diety).

  • Forma doustna — EFSA: L-karnityna jako składnik doustny jest znana organom oceny żywności; EFSA (European Food Safety Authority) analizowała oświadczenia zdrowotne dotyczące L-karnityny w kontekście metabolizmu tłuszczów — żadne oświadczenie zdrowotne dotyczące „spalania tłuszczu” nie zostało jednak autoryzowane jako zatwierdzony health claim. Forma doustna funkcjonuje w obrocie jako składnik suplementów diety w ramach przepisów żywnościowych.
  • Forma iniekcyjna — poza ramą suplementu: roztwór do wstrzyknięć domięśniowych nie jest suplementem diety w polskim i unijnym znaczeniu prawnym. Podanie pozajelitowe (iniekcja) wykracza poza definicję środka spożywczego. Niniejszy preparat klasyfikujemy jako specjalistyczny preparat sportowy w formie iniekcyjnej dla dorosłych (21+), do samodzielnej oceny ryzyka.
  • GIS: Główny Inspektorat Sanitarny (GIS) nie kwalifikuje formy iniekcyjnej jako dozwolonego składnika żywności/suplementu — preparat funkcjonuje poza ramą suplementu diety jako produkt dla zaawansowanych sportowców.
  • WADA — kategoria M2.2: sama L-karnityna nie jest substancją zabronioną, jednak dożylne i domięśniowe podanie podlega ograniczeniom w ramach metody M2.2 — manipulacje chemiczne i fizyczne (limit objętości iniekcji: 100 ml w okresie 12 godzin, z wyłączeniem uzasadnionego leczenia szpitalnego). Sportowcy zarejestrowani (ADAMS) muszą weryfikować aktualną listę zabronionych metod oraz progi objętościowe przed jakąkolwiek decyzją dotyczącą stosowania.

Preparat przeznaczony jest wyłącznie dla osób dorosłych (21+), do samodzielnej oceny ryzyka. Komunikacja produktu jako leku, jako zarejestrowanego środka na „spalanie tłuszczu” lub jako suplementu diety w formie iniekcyjnej jest niedopuszczalna.

Podsumowanie

L-karnityna (lewokarnityna, CAS 541-15-1, C₇H₁₅NO₃, 161,20 g/mol) to czwartorzędowa pochodna amoniowa pełniąca funkcję cząsteczki transportowej w wahadle karnitynowym: poprzez układ CPT1/CPT2 przenosi długołańcuchowe kwasy tłuszczowe przez błonę mitochondrialną do β-oksydacji, buforuje pulę wolnego koenzymu A i wspiera regenerację powysiłkową (Karlic i Lohninger 2004, Volek et al. 2002). Forma iniekcyjna omija barierę biodostępności doustnej (~100% biodostępności i.m.), co czyni ją narzędziem zaawansowanych w fazie redukcji sylwetkowej.

Wall i współpracownicy (2011) udokumentowali wysycenie puli mięśniowej i poprawę parametrów wysiłkowych przy przewlekłej podaży. Niniejszy preparat to roztwór 400 mg/ml — wariant standardowy — w pojedynczej fiolce 10 ml (4000 mg), czystość ≥98% HPLC, MS confirmation, COA per batch. Dawkę reguluje objętość: 1 ml to 400 mg (start), 1,5–2 ml to 600–800 mg (standard), 5 ml to 2000 mg (maksimum). Pojedyncza fiolka stanowi wejście w protokół przed decyzją o zestawie. Iniekcja podlega ograniczeniom WADA M2.2.

Bibliografia

  1. Stephens FB, Constantin-Teodosiu D, Greenhaff PL (2007). New insights concerning the role of carnitine in the regulation of fuel metabolism in skeletal muscle. PubMed
  2. Wall BT, Stephens FB, Constantin-Teodosiu D, Marimuthu K, Macdonald IA, Greenhaff PL (2011). Chronic oral ingestion of L-carnitine and carbohydrate increases muscle carnitine content and alters muscle fuel metabolism during exercise in humans. PubMed
  3. Volek JS, Kraemer WJ, Rubin MR, Gómez AL, Ratamess NA, Gaynor P (2002). L-Carnitine L-tartrate supplementation favorably affects markers of recovery from exercise stress. PubMed
  4. Karlic H, Lohninger A (2004). Supplementation of L-carnitine in athletes: does it make sense?. PubMed
  5. Pekala J, Patkowska-Sokoła B, Bodkowski R, Jamroz D, Nowakowski P, Lochyński S (2011). L-carnitine — metabolic functions and meaning in humans life. PubMed