Oxytocyna 10mg

Informacja o statusie produktu

Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.

Status regulacyjny (krytyczny)

Oksytocyna występuje również w obrocie jako lek zarejestrowany pod nazwami handlowymi Pitocin® i Syntocinon® (indukcja i wzmocnienie czynności porodowej, kontrola krwotoku poporodowego) — dostępny wyłącznie na receptę i wymagający nadzoru lekarskiego. Te dwa wystąpienia tego samego peptydu to dwie odrębne ramy regulacyjne. Odczynnik oksytocyna RUO w katalogu Pro-Body nie jest lekiem, nie posiada autoryzacji EMA/FDA do podania u ludzi, nie jest postacią farmaceutyczną o jakości iniekcyjnej i nie jest zamiennikiem produktu leczniczego ani nie zastępuje konsultacji medycznej. Identyczność substancji czynnej nie znosi tej granicy. Materiał przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych.

Oksytocyna (Oxytocin, OT) to jeden z najlepiej scharakteryzowanych neuropeptydów w historii endokrynologii — cykliczny nonapeptyd, którego sekwencję ustalił i zsyntetyzował Vincent du Vigneaud w 1953 roku, za co otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii. Przez dekady oksytocyna była znana przede wszystkim jako hormon obwodowy regulujący skurcz macicy podczas porodu i wypływ mleka w trakcie laktacji.

Druga połowa kariery badawczej tego peptydu rozegrała się jednak w ośrodkowym układzie nerwowym: oksytocyna okazała się jednym z najważniejszych neuromodulatorów zachowań społecznych, więzi i odpowiedzi na stres — stąd jej popularna nazwa „hormon więzi”. W linii Endogenic Pro-Body oksytocyna jest pozycjonowana jako klasyczny odczynnik badawczy do prac nad farmakologią receptora oksytocynowego (OTR), neuromodulacją ośrodkową i interakcją osi oksytocynergiczno-dopaminergicznej.

Nazwa linii odwołuje się do natury samego compound: oksytocyna to hormon endogenny, produkowany fizjologicznie w podwzgórzu i uwalniany z tylnego płata przysadki. Odczynnik nie jest postacią leczniczą i nie odtwarza zastosowań klinicznych leków Pitocin® czy Syntocinon® — służy badaczom pracującym z peptydem w modelach in vitro i in vivo. Niniejszy odczynnik dostarczany jest w postaci liofilizatu 10 mg w fiolce, do rekonstytucji wodą bakteriostatyczną w warunkach laboratoryjnych. Forma liofilizowana zapewnia stabilność peptydu przed rozpuszczeniem i pozwala badaczom przygotować stężenia robocze dostosowane do projektu eksperymentu.

Oksytocyna zajmuje nietypową pozycję w fizjologii: jest jednocześnie klasycznym hormonem obwodowym i ośrodkowym neuromodulatorem. Ta dwoistość definiuje całą literaturę nad tym peptydem i jest podstawowym rozróżnieniem, które badacz musi mieć na uwadze. W roli hormonu obwodowego oksytocyna jest syntetyzowana w neuronach wielkokomórkowych jąder nadwzrokowego (SON) i przykomorowego (PVN) podwzgórza, transportowana wzdłuż aksonów do tylnego płata przysadki (neurohypophysis) i stamtąd uwalniana do krwiobiegu.

Krążąca oksytocyna działa na receptory oksytocynowe (OTR) mięśni gładkich macicy i komórek mioepitelialnych gruczołu sutkowego — to klasyczny endokrynny szlak regulacji porodu i laktacji, którego farmakologiczne odtworzenie stanowi podstawę leków Pitocin® i Syntocinon®. W roli neuromodulatora ośrodkowego oksytocyna jest uwalniana z dendrytów i kolaterali aksonów neuronów podwzgórzowych bezpośrednio w obrębie mózgu — do ciała migdałowatego, jądra półleżącego, hipokampu, kory przedczołowej i pnia mózgu.

Tu działa nie jako hormon krążący, lecz jako lokalny neuromodulator obwodów neuronalnych odpowiedzialnych za zachowania społeczne, więź, zaufanie i odpowiedź na stres. To właśnie ten profil ośrodkowy uczynił z oksytocyny jeden z najgoręcej badanych peptydów w neurobiologii społecznej XXI wieku (Gimpl, Fahrenholz 2001; Meyer-Lindenberg et al. 2011). W katalogu Pro-Body ten kierunek wpisuje się w szerszą rodzinę peptydów na poprawę samopoczucia, badanych pod kątem modulacji nastroju i odpowiedzi na stres. Farmakologiczny profil oksytocyny obejmuje szerokie spektrum aktywności:

• Agonizm receptora oksytocynowego (OTR) — receptor sprzężony z białkiem G, eksprymowany obwodowo (macica, gruczoł sutkowy) i ośrodkowo (struktury limbiczne)
• Skurcz mięśni gładkich i komórek mioepitelialnych — fizjologiczna podstawa indukcji porodu i odruchu wypływu mleka
• Modulacja zachowań społecznych i więzi — wpływ na rozpoznawanie społeczne, zaufanie, przywiązanie w modelach przedklinicznych i badaniach behawioralnych
• Modulacja osi HPA i odpowiedzi na stres — ośrodkowe działanie anksjolityczne, tłumienie reaktywności na stresory
• Interakcja z układem nagrody — modulacja transmisji dopaminergicznej w obwodzie mezolimbicznym

Pokrewieństwo strukturalne oksytocyny z wazopresyną (AVP) — drugim nonapeptydem neurohypofizalnym różniącym się jedynie dwoma resztami aminokwasowymi — tłumaczy część krzyżowej reaktywności receptorowej i czyni z oksytocyny narzędzie do badania selektywności w rodzinie receptorów OTR/V1A/V1B/V2.

Pod względem chemicznym oksytocyna to cykliczny nonapeptyd z wewnątrzcząsteczkowym mostkiem dwusiarczkowym.

• Nazwa zwyczajowa: Oksytocyna, Oxytocin, OT
• Nazwa chemiczna: cykliczny nonapeptyd; Cys-Tyr-Ile-Gln-Asn-Cys-Pro-Leu-Gly-NH₂
• Synonimy: Oxytocin, OT, α-hypophamine
• Sekwencja: Cys¹-Tyr²-Ile³-Gln⁴-Asn⁵-Cys⁶-Pro⁷-Leu⁸-Gly-NH₂ (mostek dwusiarczkowy Cys1–Cys6 zamyka pierścień sześcioaminokwasowy, C-końcowy fragment Pro-Leu-Gly-NH₂ tworzy ogon z amidem)
• Numer CAS: 50-56-6
• Wzór sumaryczny: C₄₃H₆₆N₁₂O₁₂S₂
• Masa molowa: 1007,19 g/mol
• Klasa chemiczna: cykliczny nonapeptyd neurohypofizalny; mostek dwusiarczkowy Cys1–Cys6; C-końcowy glicynamid
• Postać dostarczana: liofilizat 10 mg w fiolce, do rekonstytucji wodą bakteriostatyczną; pharmaceutical grade ≥98% HPLC

Pochodzenie: Oksytocyna jest endogennym hormonem podwzgórza ssaków. Syntetyzowana w jądrach nadwzrokowym i przykomorowym podwzgórza jako prekursor (preprooksytocyna), podlega obróbce do dojrzałego nonapeptydu i jest magazynowana w tylnym płacie przysadki, skąd uwalniana jest do krwiobiegu w odpowiedzi na bodźce takie jak rozciąganie szyjki macicy (odruch Fergusona) czy ssanie podczas karmienia. Strukturę i syntezę chemiczną oksytocyny ustalił Vincent du Vigneaud w 1953 roku — była to pierwsza w historii pełna synteza polipeptydowego hormonu, uhonorowana Nagrodą Nobla z chemii w 1955 roku.

Odczynnik badawczy w katalogu Pro-Body to syntetyczna oksytocyna o sekwencji identycznej z hormonem endogennym, wytworzona metodą syntezy peptydowej i oczyszczona do czystości ≥98% HPLC.

Oksytocyna działa przez pojedynczy receptor o szerokiej dystrybucji tkankowej — receptor oksytocynowy (OTR) — którego efekt zależy radykalnie od lokalizacji ekspresji. Ten sam ligand wywołuje skurcz macicy na obwodzie i modulację zachowań społecznych w ośrodkowym układzie nerwowym. Profil farmakologiczny obserwowany w badaniach:

1. Agonizm receptora oksytocynowego (OTR) — OTR to receptor sprzężony z białkiem G (głównie Gq/11). Związanie oksytocyny aktywuje fosfolipazę C, generuje IP₃ i DAG, uwalnia wewnątrzkomórkowy wapń i uruchamia kaskadę PKC. Na obwodzie przekłada się to na skurcz mięśni gładkich macicy (kontekst kliniczny: indukcja i wzmocnienie czynności porodowej) oraz skurcz komórek mioepitelialnych gruczołu sutkowego odpowiedzialny za odruch wypływu mleka podczas laktacji (Gimpl, Fahrenholz 2001)
2. Neuromodulacja ośrodkowa zachowań społecznych — w strukturach limbicznych (ciało migdałowate, jądro półleżące, kora przedczołowa) oksytocyna moduluje obwody odpowiedzialne za rozpoznawanie społeczne, więź i przywiązanie. W modelach nornika preriowego oksytocyna odgrywa rolę w formowaniu monogamicznej więzi partnerskiej; w badaniach behawioralnych nad podaniem donosowym u ludzi raportowano wpływ na zaufanie i percepcję sygnałów społecznych (Kosfeld et al. 2005; Lee et al. 2009)
3. Modulacja osi HPA i odpowiedzi na stres — oksytocyna ośrodkowa tłumi reaktywność osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, ograniczając uwalnianie kortykoliberyny (CRH) i kortykosteronu w odpowiedzi na stresory. Profil ten interpretowany jest jako anksjolityczne działanie ośrodkowe i leży u podstaw badań nad oksytocyną w modelach lęku i stresu społecznego (Macdonald, Macdonald 2010)
4. Interakcja z układem nagrody i dopaminą — oksytocyna modyluje transmisję dopaminergiczną w obwodzie mezolimbicznym (pole brzuszne nakrywki — jądro półleżące), co wiąże zachowania społeczne z systemem nagrody; mechanizm badany w kontekście motywacji społecznej i wzmocnienia więzi (Meyer-Lindenberg et al. 2011)
5. Kierunki neuropsychiatryczne — strukturalne i funkcjonalne właściwości oksytocyny uczyniły z niej obiekt badań nad autyzmem, lękiem społecznym i zaburzeniami więzi; w wielu protokołach badawczych stosowano podanie donosowe jako drogę zapewniającą częściową penetrację ośrodkową z pominięciem bariery krew-mózg

Profil farmakokinetyczny (na podstawie literatury):

• Okres półtrwania w osoczu: krótki, rzędu pojedynczych minut — peptyd wrażliwy na szybką degradację przez oksytocynazy (aminopeptydazy) osoczowe i tkankowe
• Penetracja bariery krew-mózg po podaniu obwodowym: ograniczona; w badaniach ośrodkowych stosuje się podanie donosowe, dokomorowe (i.c.v.) lub modele transgeniczne
• Metabolizm: hydroliza wiązań peptydowych przez aminopeptydazy (m.in. oksytocynazę łożyskową, której aktywność rośnie w ciąży)
• Dystrybucja receptorowa: OTR obwodowo (macica, gruczoł sutkowy, serce, nerki) i ośrodkowo (struktury limbiczne, pień mózgu)

Oksytocyna wykorzystywana jest w pracach badawczych w kilku obszarach — od endokrynologii rozrodu po neurobiologię społeczną. W modelach in vitro (linie komórkowe eksprymujące OTR, preparaty mięśniówki macicy, testy mobilizacji wapnia) bada się farmakologię receptora, kinetykę wiązania i selektywność wobec rodziny receptorów wazopresynowych. W modelach in vivo (nornik preriowy, szczur, mysz, modele transgeniczne OTR-KO) prowadzi się badania nad zachowaniami społecznymi, więzią, reaktywnością osi HPA i interakcją oksytocyna–dopamina. Konkretne kierunki badawcze obejmują:

• Farmakologia receptora oksytocynowego — profilowanie agonistów i antagonistów OTR, pomiary EC50 w testach mobilizacji wapnia, selektywność OTR vs receptory wazopresynowe (V1A/V1B/V2)
• Neurobiologia więzi i zachowań społecznych — modele nornika preriowego (formowanie więzi partnerskiej), testy rozpoznawania społecznego u gryzoni, modulacja obwodów limbicznych. W badaniach nad neurobiologią bliskości i popędu oksytocyna bywa zestawiana z innymi peptydami na libido, takimi jak melanokortynowy agonista PT-141
• Oś HPA i modele stresu/lęku — wpływ oksytocyny ośrodkowej na reaktywność osi podwzgórze–przysadka–nadnercza, modele lęku społecznego, działanie anksjolityczne
• Interakcja oksytocyna–dopamina — modulacja obwodu mezolimbicznego, powiązanie zachowań społecznych z systemem nagrody
• Modele neuropsychiatryczne — badania przesiewowe w kontekście autyzmu, lęku społecznego i zaburzeń więzi; ocena dróg podania zapewniających penetrację ośrodkową (podanie donosowe)
• Endokrynologia rozrodu i laktacji — fizjologia skurczu macicy, odruch wypływu mleka, regulacja OTR w ciąży

W projektach porównujących mechanizmy peptydów modulujących sferę intymną oksytocyna (agonista OTR) i PT-141 (Bremelanotide) — agonista receptorów melanokortynowych — reprezentują dwa odrębne szlaki, co czyni je komplementarnym układem badawczym; dostępny jest również gotowy zestaw Oxytocyna + PT-141 łączący oba odczynniki w jednym pakiecie do prac porównawczych.

Oksytocyna (OT) to cykliczny nonapeptyd neurohypofizalny o sekwencji Cys-Tyr-Ile-Gln-Asn-Cys-Pro-Leu-Gly-NH₂ z mostkiem dwusiarczkowym Cys1–Cys6 — endogenny hormon podwzgórza, którego strukturę i syntezę chemiczną ustalił du Vigneaud (Nagroda Nobla 1955). Peptyd łączy dwa profile: obwodowy (agonizm OTR → skurcz macicy i wypływ mleka, farmakologiczna podstawa leków Pitocin® i Syntocinon®) oraz ośrodkowy (neuromodulacja zachowań społecznych, więzi i zaufania, tłumienie osi HPA, interakcja z układem nagrody — stąd nazwa „hormon więzi”).

Postać liofilizatu 10 mg w fiolce, rekonstytucja wodą bakteriostatyczną, czystość HPLC ≥98%, MS confirmation, COA dla każdej partii. Status regulacyjny — krytyczny: oksytocyna jest zarejestrowanym lekiem (Pitocin®, Syntocinon®), lecz odczynnik Pro-Body to odrębna rama Research Use Only, niebędąca zamiennikiem produktu leczniczego. Status WADA: nie figuruje na liście (hormon endogenny).

1. Gimpl G, Fahrenholz F (2001). The oxytocin receptor system: structure, function, and regulation. PubMed
2. Meyer-Lindenberg A, Domes G, Kirsch P, Heinrichs M (2011). Oxytocin and vasopressin in the human brain: social neuropeptides for translational medicine. PubMed
3. Kosfeld M, Heinrichs M, Zak PJ, Fischbacher U, Fehr E (2005). Oxytocin increases trust in humans. PubMed
4. Lee HJ, Macbeth AH, Pagani JH, Young WS (2009). Oxytocin: the great facilitator of life. PubMed
5. Macdonald K, Macdonald TM (2010). The peptide that binds: a systematic review of oxytocin and its prosocial effects in humans. PubMed