LGD-4033 wiąże się bezpośrednio z domeną wiążącą ligand receptora androgenowego (AR), stabilizując konformację aktywującą rekrutację koaktywatorów transkrypcyjnych. Bardzo wysokie powinowactwo (Ki rzędu ~1 nM) oraz profil pełnego agonisty w mięśniu szkieletowym czynią ten związek jednym z najsilniej wiążących ligandów w klasie SARM. Mechanizm można opisać w sześciu osiach.
Profil farmakologiczny obserwowany w modelach przedklinicznych oraz wczesnych badaniach u ludzi:
- Selektywny, wysokopowinowaty modulator AR — LGD-4033 wiąże receptor androgenowy z jednym z najwyższych powinowactw raportowanych dla klasy (Ki rzędu ~1 nM). Związanie liganda stabilizuje konformację receptora aktywującą translokację jądrową i wiązanie z elementami odpowiedzi androgenowej (ARE) w promotorach genów docelowych — profil powinowactwa należy do najsilniejszych wśród scharakteryzowanych SARM
- Pełny agonizm w mięśniu szkieletowym — w mięśniu LGD-4033 zachowuje się jak pełny agonista AR. W badaniu fazy I (Basaria et al. 2013) już niska naważka (1 mg/dzień przez 21 dni) wiązała się z przyrostem beztłuszczowej masy ciała o ok. +1,2 kg względem placebo — obserwacja u zdrowych młodych mężczyzn, ilustrująca aktywność anaboliczną w mięśniu przy stosunkowo niskiej ekspozycji
- Działanie anty-resorpcyjne w kości — w kierunku rozwijanym w programie fazy II VK5211 (regeneracja po złamaniu szyjki kości udowej) badano wpływ związku na markery obrotu kostnego, w tym P1NP (marker tworzenia kości) i osteokalcynę; aktywacja AR w tkance kostnej wiąże się z modulacją równowagi między tworzeniem a resorpcją kości — to przesłanka dla badań nad rekonwalescencją kostną
- Supresja gonadotropin LH/FSH zależna od dawki — przez sprzężenie zwrotne LGD-4033 hamuje oś podwzgórze-przysadka-gonady (HPG); w badaniu fazy I już przy 1 mg/dzień obserwowano obniżenie wolnego testosteronu rzędu 30–50%, zależne od dawki, z towarzyszącym spadkiem LH/FSH. W piśmiennictwie dotyczącym protokołów androgenowych jest to czynnik, dla którego w przewlekłych protokołach rozważa się okołocyklowe postępowanie odbudowujące (PCT) — obserwacja farmakologiczna, nie instrukcja stosowania u ludzi
- Brak konwersji do estrogenów — jako związek niesteroidowy LGD-4033 nie jest substratem aromatazy, więc nie podlega konwersji do estradiolu (odmiennie niż testosteron i część steroidów anabolicznych); nie jest też substratem 5α-reduktazy
- Profil farmakokinetyczny — okres półtrwania T½ rzędu ~24–36 h umożliwia profil ekspozycji zgodny z podaniem doustnym raz na dobę w protokołach badawczych; związek dobrze wchłaniany po podaniu doustnym, metabolizm wątrobowy
Profil farmakokinetyczny (na podstawie badania fazy I i modeli przedklinicznych):
- Okres półtrwania (T½): ~24–36 h
- Biodostępność doustna: dobra (związek dobrze wchłaniany; szczegółowe parametry z fazy I)
- Konwersja do estrogenów: brak (niesteroidowy, nie jest substratem aromatazy ani 5α-reduktazy)
- Supresja osi HPG: zależna od dawki (obniżenie wolnego testosteronu 30–50% już przy 1 mg/dzień w fazie I)
- Cel molekularny: domena wiążąca ligand receptora androgenowego (AR); pełna aktywacja transkrypcji androgenozależnej w mięśniu
WAŻNE ROZRÓŻNIENIE
„Przyrost beztłuszczowej masy ciała, wpływ na markery kostne i supresja osi HPG” w kontekście tego opisu odnoszą się do obserwacji w ograniczonych wczesnych badaniach u ludzi (faza I — Basaria et al. 2013; faza II VK5211) oraz w modelach przedklinicznych. Nie oznacza to gwarancji ani sugestii efektu u człowieka stosującego odczynnik RUO. Główne rozróżnienie w klasie: LGD-4033 to wysokopowinowaty, pełny agonista AR w mięśniu o jednym z najwyższych powinowactw (Ki ~1 nM), umiejscowiony między łagodniejszą, tkankowo bardzo selektywną Ostaryną MK-2866 a silnym, anabolicznie-selektywnym RAD-140 Testolone.
W badaniach u ludzi LGD-4033 wykazuje wyraźną, zależną od dawki supresję osi HPG (spadek LH/FSH i wolnego testosteronu już przy niskich naważkach) — z tego powodu w piśmiennictwie dotyczącym przewlekłych protokołów androgenowych rozważa się postępowanie odbudowujące (PCT). Związek pozostaje narzędziem badawczym — profil bezpieczeństwa długoterminowego u ludzi nie jest scharakteryzowany, a w literaturze opisano przypadki hepatotoksyczności powiązane ze stosowaniem LGD-4033 poza ramą badawczą.
LGD-4033 wśród SARM — pozycja na spektrum powinowactwa i selektywności:
W klasie SARM związki różnią się powinowactwem do AR, siłą agonizmu i stopniem tkankowej selektywności — od ligandów łagodnych po silne, wysokopowinowate:
| Związek |
Profil AR |
Powinowactwo |
Status |
| MK-2866 (Ostaryna) |
częściowy/umiarkowany agonista |
umiarkowane |
RUO; WADA S1.2 |
| LGD-4033 (Ligandrol) |
wysokopowinowaty, pełny agonista w mięśniu |
Ki ~1 nM (jedno z najwyższych) |
RUO; WADA S1.2 |
| RAD-140 (Testolone) |
silny agonista, anabolicznie-selektywny |
Ki ~7 nM |
RUO; WADA S1.2 |
| RAD-150 (TLB-150) |
prodrug benzoesowy RAD-140 |
forma aktywna: RAD-140 |
RUO; WADA S1.2 |
| YK-11 (5 mg) |
sterydopodobny modulator myostatyny |
odrębny mechanizm |
RUO; WADA S1.2 |
LGD-4033 wyróżnia się tym, że łączy jedno z najwyższych powinowactw do AR w klasie z najszerszą wśród SARM bazą danych z wczesnych faz badań u ludzi. To czyni go modelowym odczynnikiem do badania wysokopowinowatej sygnalizacji androgenowej oraz markerów kostnych. Pokrewny mechanistycznie modulator szlaku miostatyny YK-11 bywa zestawiany z LGD-4033 w analizach anabolicznych związków RUO, a prodrug RAD-150 (TLB-150) reprezentuje pokrewną strategię optymalizacji farmakokinetyki w obrębie tej samej klasy.