YK11 LIQUID

Informacja o statusie produktu

Odczynnik chemiczny przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych (Research Use Only). Nie jest produktem leczniczym, suplementem diety ani środkiem spożywczym. Nie jest przeznaczony do stosowania u ludzi ani zwierząt. Sprzedaż wyłącznie dla zarejestrowanych jednostek badawczych i laboratoriów.

YK-11 to syntetyczna mała molekuła zbudowana na steroidowym szkielecie 5α-DHT (5α-dihydrotestosteronu), badana jako częściowy agonista receptora androgenowego (AR) o nietypowym profilu — łączy słabą, „biased” aktywność androgenową z silną indukcją follistatyny, endogennego antagonisty myostatyny. Substancja powstała na Tokyo University of Science w zespole Yuichiro Kanno. Dwie klasyczne publikacje wyznaczają jej miejsce w farmakologii: Kanno et al. 2011 (Biol Pharm Bull) — opisująca YK-11 jako częściowego agonistę AR — oraz Kanno et al. 2013 (Biol Pharm Bull) — wykazująca, że w mioblastach C2C12 YK-11 podnosi ekspresję follistatyny wielokrotnie silniej niż sam DHT.

Niniejszy odczynnik dostarczany jest w linii Endogenic w formacie roztworu doustnego w buteleczce z kroplomierzem 30 ml (stężenie mg/ml deklarowane w COA partii). W ramach SARMów liquid postać roztworu kroplomierzowego dostosowana jest do laboratoryjnych protokołów badawczych operujących stężeniami roboczymi in vivo na modelach gryzoni oraz in vitro na liniach komórkowych — kroplomierz upraszcza odmierzanie powtarzalnych objętości roztworu o znanym stężeniu mg/ml.

W kontekście chemicznym YK-11 to steroidowy analog 5α-DHT — niskocząsteczkowa cząsteczka lipofilna, której nie trzeba rekonstytuować: roztwór jest gotowy do dalszego rozcieńczania, w odróżnieniu od peptydów liofilizowanych wymagających rozpuszczania w wodzie do iniekcji.

W obiegu komercyjnym YK-11 funkcjonuje pod etykietą „SARM” (Selective Androgen Receptor Modulator), co jest mylącym uproszczeniem. Klasyczne SARM-y — RAD-140 liquid (Testolone), LGD-4033 liquid (Ligandrol), MK-2866 liquid (Ostaryna) — to ligandy niesteroidowe, zaprojektowane od podstaw bez szkieletu steroidowego. YK-11 jest dokładnym przeciwieństwem: to strukturalny steroid, pochodna 5α-DHT z modyfikacjami (estrowe podstawienie na pozycji 17, grupa karboksylowa metylowana), które nadają mu doustną biodostępność i oporność na 5α-reduktazę.

To rozróżnienie — steroid pod nazwą „SARM” — jest centralnym tematem niniejszego opisu i ma realne konsekwencje dla profilu badawczego i ryzyka. Czystość weryfikowana metodą HPLC ≥98%, tożsamość potwierdzona spektrometrią masową, COA dostępne dla każdej partii.

Status regulacyjny 

YK-11 nie ukończył żadnej fazy badań klinicznych u ludzi. Compound pozostaje w stadium badań przedklinicznych (modele gryzoni, hodowle komórkowe). Brak rejestracji jako lek w EMA, FDA ani gdziekolwiek na świecie. Brak autoryzacji EFSA jako składnika suplementu diety. YK-11 znajduje się na Liście Zabronionej WADA w kategorii S1.2 (Other Anabolic Agents — SARMs) i jest substancją zabronioną stale (in- i out-of-competition). Komunikacja produktu jako „SARM-u na masę”, „inhibitora myostatyny dla sportowców” lub „środka na przyrost siły” jest sprzeczna z ramą Research Use Only.

Farmakologia modulacji mięśnia szkieletowego operuje historycznie dwoma głównymi dźwigniami. Pierwsza to oś androgenowa — aktywacja receptora androgenowego (AR) nasila syntezę białek mięśniowych; na tym mechanizmie opierają się androgeny anaboliczne oraz niesteroidowe SARM-y. Druga to oś IGF-1/PI3K/Akt/mTOR — szlak wzrostu i hipertrofii reagujący na bodźce mechaniczne i hormonalne. Obie są dobrze opisane i obie mają swoje farmakologiczne narzędzia.

Istnieje jednak trzecia oś — hamulec wzrostu mięśnia, czyli sygnalizacja myostatyna/aktywina/SMAD2/3. Myostatyna (GDF-8), członek nadrodziny TGF-β, działa jak negatywny regulator masy mięśniowej: wiąże receptory aktywiny typu II (ActRIIB), aktywuje wewnątrzkomórkowe białka SMAD2/3 i tłumi program hipertrofii. Jej fizjologiczne znaczenie udokumentowano dramatycznie — zwierzęta i ludzie z mutacją inaktywującą gen myostatyny wykazują masywną hipertrofię mięśniową (Schuelke et al. 2004; bydło rasy Belgian Blue, „double-muscled”). Naturalnym przeciwwagą tej osi jest follistatyna — białko, które sekwestruje myostatynę i aktywinę, zdejmując hamulec ze szlaku SMAD.

YK-11 jest interesujący dla farmakologii właśnie dlatego, że celuje w tę trzecią oś pośrednio — przez indukcję follistatyny. W tym sensie nie jest „lepszym SARM-em”, lecz odczynnikiem o odmiennym, podwójnym profilu: słaby, biased agonista AR plus aktywator follistatyny zdejmujący myostatynowy hamulec. To czyni go modelowym narzędziem do badania dysocjacji między klasyczną androgenowością a sygnalizacją follistatyna/myostatyna — pytania, którego klasyczne niesteroidowe SARM-y nie pozwalają zadać równie czysto.

Świat farmakologii obserwuje YK-11 z trzech powodów. Po pierwsze, jako narzędzie do badania regulacji follistatyny w mięśniu szkieletowym — obszar, w którym selektywne, doustne narzędzia molekularne są ograniczone. Po drugie, jako modelowy compound dla pytania o biased agonizm AR — czy ligand AR może aktywować jeden zestaw genów docelowych (follistatyna) silniej niż inny. Po trzecie, jako reprezentant „szarej strefy” między steroidem a SARM-em, ważny dla analityki antydopingowej i chemii regulacyjnej.

Pod względem chemicznym YK-11 to syntetyczny steroidowy analog 5α-DHT z estrowymi modyfikacjami na pierścieniu D.

• Nazwa zwyczajowa: YK-11, YK11
• Nazwa chemiczna (IUPAC): (17α,20E)-17,20-[(1-methoxyethylidene)bis(oxy)]-3-oxo-19-norpregna-4,20-diene-21-carboxylic acid methyl ester
• Synonimy: YK11, sterydowy „SARM”, myostatin inhibitor (potoczne, mechanistycznie nieścisłe)
• Numer CAS: 431579-34-9
• Wzór sumaryczny: C₂₅H₃₄O₆
• Masa molowa: 430,53 g/mol
• Klasa chemiczna: syntetyczny steroidowy analog 5α-DHT (gestagenowy szkielet 19-norpregnadienu); częściowy agonista AR + aktywator follistatyny
• Postać dostarczana: roztwór doustny w buteleczce z kroplomierzem 30 ml; stężenie mg/ml deklarowane w COA partii; pharmaceutical grade ≥98% HPLC

Tabela charakterystyki fizykochemicznej

YK-11 działa przez dwa sprzężone mechanizmy: częściową, biased aktywację receptora androgenowego oraz indukcję follistatyny, która pośrednio tłumi szlak myostatyna/aktywina/SMAD. Brak tu jednego prostego „działania” — efekty są wypadkową profilu agonistycznego AR i kaskady transkrypcyjnej follistatyny.

Profil farmakologiczny obserwowany w modelach przedklinicznych:

1. Częściowy (biased) agonizm receptora androgenowego — YK-11 wiąże AR i aktywuje go częściowo, z odmiennym profilem rekrutacji kofaktorów niż pełny agonista DHT (Kanno et al. 2011). „Biased agonism” oznacza, że ligand faworyzuje określone szlaki transkrypcyjne zależne od AR (m.in. te prowadzące do ekspresji follistatyny) względem innych — to różni YK-11 od androgenów aktywujących AR w pełni i niespecyficznie
2. Indukcja follistatyny — w mioblastach C2C12 YK-11 podnosi ekspresję mRNA follistatyny w stopniu wielokrotnie wyższym niż DHT (Kanno et al. 2013; raportowany rząd wielkości to kilkukrotny wzrost względem kontroli DHT). Follistatyna jest endogennym białkiem sekwestrującym myostatynę i aktywinę — jej podwyższenie zdejmuje hamulec z programu hipertrofii
3. Pośrednie hamowanie szlaku myostatyna/aktywina/SMAD2/3 — przez podwyższoną follistatynę YK-11 osłabia sygnalizację myostatyny (GDF-8) i aktywiny przez receptory aktywiny typu II, redukując fosforylację SMAD2/3. To „pośredni inhibitor myostatyny”: YK-11 nie wiąże myostatyny bezpośrednio, lecz podnosi jej naturalny antagonista (Lee et al. 2005 opisuje rolę receptorów aktywiny typu II w regulacji wzrostu mięśnia)
4. Aktywacja szlaku PI3K/Akt/mTOR (pośrednio) — w modelach in vitro YK-11 wiązany jest z nasileniem sygnalizacji proanabolicznej PI3K/Akt/mTOR, częściowo poprzez follistatynę i zmienioną sygnalizację SMAD; szlak ten odpowiada za syntezę białek mięśniowych i hipertrofię
5. Steroidowy szkielet z modyfikacjami funkcjonalnymi — estrowe podstawienie na pozycji 17 i metylowana grupa karboksylowa nadają cząsteczce doustną biodostępność oraz oporność na 5α-reduktazę (cząsteczka jest już analogiem 5α-DHT). To strukturalnie lokuje YK-11 w rodzinie steroidów, nie niesteroidowych SARM
6. Brak konwersji do estrogenów — YK-11 nie jest substratem aromatazy (brak pierścienia A o strukturze umożliwiającej aromatyzację typową dla testosteronu), zatem nie podlega konwersji do estradiolu — cecha istotna w charakteryzowaniu profilu względem klasycznych androgenów aromatyzujących

Profil farmakokinetyczny (na podstawie modeli przedklinicznych i danych ograniczonych):

• Biodostępność doustna: cząsteczka zaprojektowana pod kątem podania doustnego (modyfikacje estrowe); dokładne wartości u ludzi nieznane
• Profil PK ludzki: niescharakteryzowany — brak badań fazy I
• Metabolizm: prawdopodobnie wątrobowy; modyfikacja 17α steroidów wiąże się historycznie z obciążeniem wątroby (kontekst hepatotoksyczności — patrz status regulacyjny)
• Cel molekularny: receptor androgenowy (częściowy biased agonizm) + indukcja transkrypcyjna follistatyny

WAŻNE ROZRÓŻNIENIE

YK-11 jest strukturalnie steroidem — syntetycznym analogiem 5α-DHT — mimo że w obrocie komercyjnym sprzedawany jest pod etykietą „SARM”. To nie jest niesteroidowy SARM w rozumieniu RAD-140, LGD-4033 czy MK-2866, które zaprojektowano od podstaw bez szkieletu steroidowego. Rozróżnienie ma realne konsekwencje: profil steroidowy z modyfikacją 17α historycznie wiąże się z odmiennym profilem metabolicznym i wątrobowym niż ligandy niesteroidowe. „Indukcja follistatyny i hamowanie myostatyny” w kontekście tego opisu odnosi się wyłącznie do obserwacji w modelach in vitro (mioblasty C2C12) i przedklinicznych.

Nie oznacza to gwarancji efektu u człowieka stosującego odczynnik RUO ani sugestii zastosowania YK-11 jako środka na masę mięśniową. Compound pozostaje narzędziem badawczym — kontrolowane badania kliniczne u ludzi nie zostały opublikowane.

YK-11 wśród modulatorów AR — pozycja farmakologiczna:

W klasie modulatorów receptora androgenowego YK-11 zajmuje pozycję odrębną od pozostałych narzędzi badawczych:

YK-11 wyróżnia się tym, że łączy steroidowy szkielet z mechanizmem follistatynowym — celuje w trzecią oś (myostatyna/follistatyna) obok klasycznej androgenowości. Niesteroidowe SARM-y, takie jak RAD-140 czy odpowiedniki w formie kapsułek, działają przede wszystkim przez tkankowo-selektywną modulację AR, bez udokumentowanej silnej indukcji follistatyny. Pokrewny niesteroidowy modulator S4 liquid bywa odnośnikiem w analizach porównawczych selektywności tkankowej. Szerszy kontekst doboru substancji z tej klasy w treningu na masę omawia przewodnik o SARMach dla kulturystów.

YK-11 wykorzystywany jest w pracach badawczych w kilku obszarach. W modelach in vitro (linia mioblastów mysich C2C12, hodowle komórek mięśniowych) bada się jego wpływ na ekspresję follistatyny, fosforylację SMAD2/3, markery różnicowania i hipertrofii mioblastów oraz profil rekrutacji kofaktorów AR. W modelach in vivo na gryzoniach prowadzi się badania biodostępności doustnej, wpływu na masę i kompozycję mięśnia oraz markery osi follistatyna/myostatyna. W szerszej klasie SARMów na masę mięśniową YK-11 stanowi modelowy odczynnik do badania osi follistatyna/myostatyna.

Konkretne kierunki badawcze obejmują:

• Regulacja follistatyny w mięśniu szkieletowym — YK-11 jako narzędzie do badania farmakologicznej indukcji follistatyny i jej wpływu na program hipertrofii (kinetyka ekspresji, zależność od AR)
• Sygnalizacja myostatyna/aktywina/SMAD — pośrednia modulacja osi przez follistatynę; pomiary fosforylacji SMAD2/3, ekspresji genów docelowych (Lee et al. 2005)
• Biased agonizm receptora androgenowego — YK-11 jako modelowy ligand do badania selektywnej, częściowej aktywacji AR i dysocjacji programów transkrypcyjnych
• Profil „steroid vs niesteroidowy SARM” — porównanie YK-11 z RAD-140, LGD-4033, MK-2866 pod kątem strukturalnym, metabolicznym i analitycznym (Solomon et al. 2019 — przegląd wiedzy o SARM)
• Analityka antydopingowa — opracowywanie metod wykrywania YK-11 i jego metabolitów w matrycach biologicznych; rozróżnianie sygnatury steroidowej od niesteroidowych SARM
• Badania nad hipertrofią mioblastów in vitro — modele różnicowania C2C12, pomiary indeksu fuzji i średnicy miotub

YK-11 (roztwór doustny 30 ml, linia Endogenic) to syntetyczny steroidowy analog 5α-DHT z Tokyo University of Science (zespół Kanno), charakteryzowany w modelach in vitro (mioblasty C2C12) jako częściowy biased agonista receptora androgenowego, który równocześnie silnie indukuje follistatynę — endogennego antagonistę myostatyny — i przez to pośrednio tłumi szlak myostatyna/aktywina/SMAD2/3. Choć sprzedawany pod etykietą „SARM”, YK-11 jest strukturalnie steroidem, nie niesteroidowym ligandem typu RAD-140 czy LGD-4033 — to rozróżnienie ma konsekwencje metaboliczne i analityczne.

Postać roztworu w buteleczce z kroplomierzem 30 ml, stężenie mg/ml w COA, czystość HPLC ≥98%, MS Q-TOF, COA dla każdej partii. Status regulacyjny — wyłącznie Research Use Only; brak fazy klinicznej u ludzi; WADA S1.2 (SARMs), zabroniony stale od 2018; zgłaszane sygnały hepatotoksyczności (profil 17α-steroidu).

1. Kanno Y, Hikosaka R, Zhang SY, Inoue Y, Nakahama T, et al. (2011). 17α,20E-21-(methoxycarbonyl)-19-norpregna-4,20-dien-3-one (YK11) is a partial agonist of the androgen receptor. PubMed
2. Kanno Y, Ota R, Someya K, Kusakabe T, Kato K, Inouye Y (2013). Selective androgen receptor modulator, YK11, regulates myogenic differentiation of C2C12 myoblasts by follistatin expression. PubMed
3. Solomon ZJ, Mirabal JR, Mazur DJ, Kohn TP, Lipshultz LI, Pastuszak AW (2019). Selective Androgen Receptor Modulators: Current Knowledge and Clinical Applications. PubMed
4. Lee SJ, Reed LA, Davies MV, Girgenrath S, Goad MEP, et al. (2005). Regulation of muscle growth by multiple ligands signaling through activin type II receptors. PubMed
5. Schuelke M, Wagner KR, Stolz LE, Hübner C, Riebel T, et al. (2004). Myostatin mutation associated with gross muscle hypertrophy in a child. PubMed